Το επόμενο κεφάλαιο

0 354

Η ηρεμία πριν την καταιγίδα η οποία προβλέπεται πως θα είναι η φετινή regular season του ΝΒΑ έχει τελειώσει, αν και μόνο «ήρεμο» δε θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει το φετινό καλοκαίρι. Στην ξεκάθαρα και με μεγάλη διαφορά από τη δεύτερη, πιο άγρια offseason όλων των εποχών είδαμε έναν από τους καλύτερους playmakers της σύγχρονης εποχής να πηγαίνει προς Houston μεριά για να συναντήσει έναν τρελό Μούσια, είδαμε τον δεύτερο καλύτερο παίκτη της δεύτερης καλύτερης ομάδας της λίγκας να ανεβαίνει προς Μασαχουσέτη μαζί με έναν … nerd από τη Utah, καθιστώντας τους Boston Celtics ψευτο-contenders, έναν νάνο που έχει δώσει και τη ψυχή του για την ομάδα του να ακολουθεί την αντίθετη πορεία προς Cleveland και έναν εκκεντρικό τύπο με… κουκούλα να αλλάζει περιφέρεια για να ανταμώσει έναν ακόμα πιο εκκεντρικό τύπο, ο οποίος τυχαίνει να είναι ο Πολυτιμότερος Παίκτης της σεζόν που μας πέρασε. Και όλα αυτά μεταξύ άλλων βαρύγδουπων μετακινήσεων, όπως αυτή του Jimmy Butler προς Minnesota, του Paul George προς Oklahoma μαζί με τους προαναφερθέντες εκκεντρικούς τύπους, και του Paul Millsap προς Denver. Α, και για να μη ξεχνιόμαστε, δε περιλαμβάνονται καν στη λίστα οι DeMarcus Cousins και το πρώτο pick του φετινού draft.

Μια τέτοια ανακατάταξη δυνάμεων θα έπρεπε να έχει σοκάρει τους πάντες, αφήνοντας το μέλλον παντελώς απροσδιόριστο και θολό και θεωρητικά κανένας δε θα έπρεπε να ξέρει που να ποντάρει τα λεφτά του. Κι όμως, το φαβορί είναι ένα και για ακόμα μια χρονιά ξεκάθαρο. Και αυτό είναι τραγικό.

Σίγουρα, θα υπάρχουν, όπως χαρακτήρισα πιο πάνω, ομάδες όπως οι Boston Celtics, ψευτό-contenders. Ομάδες όπως οι Houston Rockets, οι Oklahoma City Thunder, και κλασικά εικονογραφημένα οι San Antonio Spurs. Οι Cavaliers είναι μια βαθμίδα πάνω, αλλά πολλά γίνονται μέσα σε μία σεζόν. Το τραγικό της κατάστασης είναι ότι όλες αυτές οι ομάδες, σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο, timeline, χωροχρονικό συνεχές, όπως θέλετε πείτε το, θα σφαζόντουσαν μεταξύ τους για το δαχτυλίδι και θα ήταν αποτυπωμένες στο μυαλό των casual οπαδών ως υπερομάδες. Μια είναι η κίνηση που έχει καταστήσει το χωροχρονικό αυτό συνεχές ανέφικτο.

(Μουσική από θρίλερ να παίζει στο background)

Στις 4 Ιουλίου του 2016 ο Kevin Durant, με άρθρο του στο The Players Tribune, ανακοινώνει πως η ομάδα με την οποία θα υπογράψει την ερχόμενη σεζόν είναι οι Golden State Warriors.

Ο δεύτερος καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος ανακοινώνει πως θα ενταχθεί στη καλύτερη ομάδα της κανονικής περιόδου όλων των εποχών (73-9) γιατί εκεί πιστεύει πως θα ανθίσει πραγματικά ως παίκτης και θα φτάσει τη δυνητική ικανότητά του να γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία του αθλήματος. Αντιθέτως, από την πρώτη στιγμή βρίσκεται αντιμέτωπος με μίσος, ειρωνεία, χλευασμό από τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου του ΝΒΑ, ο οποίος τον θεωρεί ψυχικά αδύναμο, δειλό, οπορτουνιστή, και σε μερικές τραβηγμένες περιπτώσεις ακόμα και προδότη. Ήταν όμως αδικαιολόγητη όλη αυτή η αντίδραση της μπασκετικής κοινωνίας;

Όταν είσαι σε μια εξαιρετικά ανταγωνιστική ομάδα, με την οποία κερδίζεις με 3-1 στους τελικούς της Περιφέρειάς σου την όπως είπαμε νωρίτερα καλύτερη ομάδα όλων των εποχών, καταφέρνεις να χάσεις τη σειρά και μετά πηδάς από το πλοίο στην ομάδα που σε νίκησε, είσαι ο ορισμός του «if you can’t beat them, join them«. Όταν διαλέγεις τον πιο εύκολο δρόμο για το δαχτυλίδι είναι φυσικό επακόλουθο να χάνεις τον σεβασμό που έχεις κερδίσει τόσα χρόνια ως καθαρά μπασκετική προσωπικότητα. Και όταν είσαι αντικειμενικά τόσο καλός ώστε οι πράξεις σου να έχουν τέτοιο βαρύ αντίκτυπο στη σκακιέρα του ΝΒΑ, όπως η εξάλειψη κάθε είδους ανταγωνισμού από οποιαδήποτε πιθανή ομάδα που μπορεί να σχηματιστεί, τότε πρέπει να είσαι και ψυχολογικά δυνατός για να αντέξεις τις συνέπειες.

Για αρκετούς βέβαια έχει δικαιωθεί, και το δαχτυλίδι που κέρδισε τον εξάγνισε στα μάτια οπαδών. Είτε επειδή οι Warriors άλλαξαν και προσαρμόστηκαν πάνω σε αυτόν, είτε επειδή αυτός έδειξε πως μπορεί να ενταχθεί σε μια ήδη καλά λαδωμένη μηχανή επιτυχίας, ρίχνοντας τον εγωισμό του ως superstar ή αποδεχόμενος το γεγονός πως η ομάδα δεν είναι «δικιά του». Μικρή σημασία έχει. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα που λένε.

Υπάρχουν 2 πλευρές σε κάθε ιστορία. Και αν και η συγκεκριμένη έχει πλέον παλιώσει, κανείς δε μπορεί να αρνηθεί το ρόλο που παίζει και που θα συνεχίσει να παίζει μέχρι όλοι οι αστέρες των Golden State Warriors να γίνουν 37 χρονών, ή αρχίσουν να φεύγουν ένας-ένας. Η μία πλευρά λοιπόν είναι η συναισθηματική, η παθιασμένη, η επιθετική και άγρια. «Γιατί να πας στους Warriors, ενώ μπορείς να μείνεις σε μια ομάδα με την οποία μπορείς να τους χτυπήσεις;» ή «Αν θέλεις τόσο πολύ να φύγεις, γιατί να μη πας οπουδήποτε αλλού όπως π.χ στους Wizards, που βασίζονται στη πόλη που μεγάλωσες και χρειάζονται έναν παίκτη του δικού σου βεληνεκούς και στη δική σου θέση για να κάνουν το παραπάνω βήμα;«, «Στους Warriors είσαι απλά ένας απ’τους πολλούς, οι υπόλοιποι έχουν αποδείξει πως δε σε χρειάζονται για να κερδίσουν, οπουδήποτε αλλού είσαι ο εκλεκτός«.

Η άλλη πλευρά είναι πιο ψυχρή, πιο αντικειμενική, πιο ήρεμη. «Τι κι αν δεν τον νοιάζει να είναι ο εκλεκτός;» ή «Στο τέλος της ημέρας, ένα δαχτυλίδι είναι ένα δαχτυλίδι.«, «Δεν είναι απλά ένας ακόμα παίκτης στους Warriors, είναι ακόμα ο ίδιος παίκτης, χωρίς αυτόν δε κερδίζανε τον LeBron και τους Cavaliers.«, «Λέγεται free agency γιατί έχεις το δικαίωμα να πας όπου θέλεις, αλλιώς ποιό το νόημα;«, «Ήθελε να κερδίσει, εκεί θεώρησε πως είχε τις μεγαλύτερες πιθανότητες, εκεί επέλεξε να πάει.»

Όλα αυτά είναι λόγια που έχουν ειπωθεί από haters και υποστηρικτές τον τελευταίο χρόνο. Την ίδια στιγμή όμως που ο Kevin Durant αποφάσισε το επόμενό του κεφάλαιο να είναι στο Oakland, αποφάσισε πως δε χρειάζεται να απολογηθεί σε κανέναν για τις πράξεις του. Αν βέβαια είσαι λίγο πιο «ρομαντικός» και θεωρείς πως οι παίκτες πρέπει να κρατάνε κάποιες αξίες, έχουν κάποιες ευθύνες, έχουν χαρακτήρα και δε θα έκαναν τα πάντα μόνο και μόνο για να κερδίσουν τότε όλα αυτά σου φαίνονται ασήμαντα. Το σίγουρο είναι πως τα αθλητικά αυτά κλισέ, όσο συντηρητικά και αν φαίνονται κάνουν το κόσμο του ΝΒΑ πιο ενδιαφέρον και δίνουν υπόβαθρο στα διάφορα storylines, όπως λόγου χάρη την φετινή αγωνιστική έκρηξη του Russell Westbrook μετά τη φυγή του συμπαίκτη και φίλου του. Οι απόψεις πάντα θα διίστανται, και εμείς πάντα το μόνο που θα μπορούμε να κάνουμε είναι να τις κρίνουμε και να παθιαζόμαστε από την οθόνη του υπολογιστή μας.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2x3Vmo5dkZ3MkRrP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1dJVU8wTHRNc2FnP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1hUTG1WMHRfWERVP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2hlSEZpaGc5NEtZP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iNTYwIiBoZWlnaHQ9IjMxNSIgc3JjPSJodHRwczovL3d3dy55b3V0dWJlLmNvbS9lbWJlZC9id2pJNTlRclVmcz9hdXRvcGxheT0xIiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3dmdWxsc2NyZWVuPjwvaWZyYW1lPg==
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvLXlBX1NEWkxCVU0/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvcUlEc1lEYXp3eW8/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvT0RQcXlyUXU4Rzg/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvbkFYU0JBdlFEckE/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvc3RzRm5NbjVvaDA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvVFZpMjB1YnlNbDQ/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=