All-Star … Accessories

0 304

Draft, Trades, Free Agency, Trades. Η φετινή offseason πέρασε αφήνοντας το στίγμα της στο χάρτη του NBA. Chris Paul, Kyrie Irving, Isaiah Thomas, Paul George, Carmelo Anthony, Jimmy Butler, Gordon Hayward, Paul Millsap. Όλοι τους All-Stars πέρυσι και όλοι τους άλλαξαν ταχυδρομικό κώδικα, αλλάζοντας δια παντός την εικόνα του μαγικού κόσμου και γέρνοντας ακόμη περισσότερο την πλάστιγγα «ταλέντου» προς τη μεριά της Δύσης.

Παρότι όμως οι περισσότεροι από αυτούς τους αστέρες είναι στα ντουζένια τους και κάθε GM θα έδινε το αριστερό του χέρι για να τους εντάξει στην ομάδα του, το γεγονός του καλοκαιριού έλαβε μέρος τον Σεπτέμβριο.. Carmelo Anthony και New York Knicks χώρισαν τα τσανάκια τους έστω και 2 μέρες πριν αρχίσουν τα training camps, δίνοντας τέλος σε ένα από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια serials των τελευταίων ετών. Και αν για κάποιον εξωτερικό παρατηρητή κάτι τέτοιο θεωρούνταν αναπόφευκτο, αρκεί μια πιο προσεκτική ματιά στα δεδομένα της υπόθεσης για να διαπιστώσουμε πως η λύση του συγκεκριμένου προβλήματος κάθε άλλο παρά απλή ήταν. Ο παίκτης είχε στο συμβόλαιό του no-trade clause και μοναδική επιθυμία την ανταλλαγή στους Rockets, οι Rockets δεν είχαν ανταλλάγματα ώστε να “ματσάρουν” τα 26+ μύρια του συμβολαίου του Μέλο, πλην του ανεπιθύμητου (3ετές για 60Μ) Ryan Anderson, οι δε Knicks ήταν διατεθειμένοι να παραχωρήσουν τον παίκτη μόνο εφόσον για αντάλλαγμα έπαιρναν μικρότερα συμβόλαια και νεότερους παίκτες ή draft picks. ΑΔΙΕΞΟΔΟ. 

Και ξαφνικά, εγένετο TRADE! Οι Thunder κατάφεραν να μεταπείσουν τον Carmelo Anthony και να του δείξουν πως έχει και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν… contending. Στέλνοντας πίσω τους 25άρηδες και με μικρά σε διάρκεια συμβόλαια Enes Kanter και Doug McDermott καθώς και ένα pick 2ου γύρου, ικανοποίησαν τις (κακά τα ψέμματα) μικρές απαιτήσεις των Knicks και ανάγκασαν τον Carmelo Anthony να πακετάρει άρον-άρον τα πράγματά του, να φορέσει το hoodie του και να μετακομίσει στην Oklahoma..

Για ποιον Carmelo Anthony έκαναν όμως trade οι OKC? Τον κανονικό ή τον “Hoodie Melo”?? Για τους μη γνωρίζοντες, η συγκεκριμένη εκδοχή του Carmelo Anthony έπαιζε όλο το καλοκαίρι διπλάκια με έναν στρατό από superstars του NBA (Durant, James, CP3, Harden, George, Westbrook) φορώντας κουκούλα από φούτερ μπλούζα, μια ενδυματολογική προτίμηση η οποία έκανε το παιχνίδι του τουλάχιστον 10 φορές καλύτερο και τους υπόλοιπους αστέρες να ωχριούν μπροστά του! Και επειδή κάτι τέτοιο για κάποιους δεν είναι αρκετό, να αναφέρουμε πως φορώντας αυτό το hoodie επί ένα καλοκαίρι κατάφερε να πετύχει κάτι για το οποίο 14 χρόνια καριέρας δεν ήταν αρκετά. Να παίζει συμπαίκτης με παιχταράδες και να ξεκινάει μια σεζόν με στόχο … δαχτυλίδι!

Η συγκεκριμένη παρατήρηση, μας έκανε να αναρωτηθούμε, ποια άλλα accessories έχουν κάνει την εμφάνισή τους κάνοντας τους παίκτες που τα λάνσαραν καλύτερους? Το team του Basketikos άνοιξε το χρονοντούλαπο της ιστορίας και ξέθαψε μερικά από τα πιο ισχυρά accessories που είχαν τη δύναμη να μεταμορφώνουν τους παίκτες που τα φορούσαν από γατάκια σε λέοντες και από ρολίστες σε superstars!

 

ΤΟ ΜΑΝΙΚΙ ΤΟΥ ALLEN IVERSON 

Το GOAT NBA accessory. Θα μπορούσε ΕΥΚΟΛΑ να φτιαχτεί ντοκιμαντέρ ολόκληρο για το shooting sleeve του “The Answer”, καθώς αποτελεί με διαφορά το accessory με τη μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία του NBA. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της επιρροής του αρκεί να αναφέρουμε πως σήμερα το 65% των παικτών του NBA λανσάρουν σε μόνιμη βάση ενός είδους “μανίκι” είτε στα πόδια ή στα χέρια, με την συγκεκριμένη “επανάσταση” να ξεκινά φυσικά στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν ο γυμναστής των 76ers, Lenny Currier, σκέφτηκε πως το μανίκι θα πρόσφερε κάποιου είδους σύσφιξη στο χέρι του Iverson που θα τον βοηθούσε στο σουτ.
Το αξιοπερίεργο της υπόθεσης είναι πως ενώ ο A.I. ήταν εξωπραγματικός σκόρερ, δεν υπήρξε ποτέ του σπουδαίος σουτέρ. Και πριν πέσετε να με φάτε, εξηγώ. Παρότι τα μπασίματά του,  τα σπασίματα της μέσης, οι αλλεπάλληλες σταυρωτές ήταν όλα τους Α-ΣΤΑ-ΜΑ-ΤΗ-ΤΑ, ο κοντός από τη Βιρτζίνια, είχε μόλις 42.5% ποσοστό καριέρας εντός πεδιάς και 31.3% από το τρίποντο. Και αυτό είναι που κάνει το “μανίκι” ακόμα πιο θρυλικό. Ξέρεις πόσο παιχταράς είσαι στο μπασκετάκι, όταν κάνεις ένα αξεσουάρ πασίγνωστο ακόμα και όταν στην πραγματικότητα δεν σε βοηθάει ιδιαίτερα στο κομμάτι του παιχνιδιού για το οποίο έχει σχεδιαστεί. Στο σουτ. Ένα ακραίο παράδειγμα θα ήτανε όλος ο μπασκετικός πλανήτης να αντιγράφει το στυλ εκτέλεσης βολών από τον… Shaquille O’Neal.. Παρόλα αυτά, υπήρχε κάτι απαράμιλλα ποιητικό και “cool” στο μανίκι του A.I.. Απλά  βλέποντάς τον να το τραβάει προς τα πάνω κατά τη διάρκεια των αγώνων του ήταν ένα ΠΟΙΗΜΑ και πηγή έμπνευσης για τόσα και τόσα πιτσιρίκια (δηλώνω θύμα).

 

Η ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ RIP HAMILTON 

Ο Richard “Rip” Hamilton αποτέλεσε για χρόνια μια από τις πιο εκνευριστικές φιγούρες του πρωταθλήματος για όλους όσους δεν ήταν Pistons ή Bulls. Ήταν ικανός να σβήσει σε τέτοιο βαθμό τον αντίπαλο shooting guard στην άμυνα (πολλές φορές τον καλύτερο περιφερειακό της αντίπαλης ομάδας), ενώ στην άλλη μεριά του παρκέ σκότωνε σιγά σιγά την ομάδα σου με το ένα σουτάκι από μέση απόσταση να διαδέχεται το άλλο. Τόσο αποτυπωμένη ήταν αυτή η ικανότητα του Rip στο mid-range, που θα έπρεπε να στηθεί ένα άγαλμα έξω από το γήπεδο των Pistons με τον Hamilton να βγαίνει από πλαϊνό screen και να σηκώνεται από τα 6 μέτρα με τον αμυντικό να σηκώνει σε απόγνωση τα χέρια του μη μπορώντας να τον σταματήσει. Εντούτοις, αν έπρεπε κάποιος να επιλέξει ΕΝΑ χαρακτηριστικό για το οποίο θα θυμάται τον Hamilton, αυτό θα είναι σίγουρα η γνωστή του – συνήθως διαφανής – προστατευτική μάσκα. Ένα αξεσουάρ που για τους περισσότερους θα αποτελούσε “βαρίδιο” στον τρόπο παιχνιδιού καθώς θα επηρέαζε το οπτικό τους πεδίο, για τον Hamilton η συγκεκριμένη –  μόνιμη από ένα σημείο και μετά – μάσκα κάθε άλλο παρά επηρέασε το παιχνίδι του RIP, ο οποίος παρέμεινε συνεπής και δεν επέτρεψε στο συγκεκριμένο αξεσουάρ να επηρεάσει αρνητικά το παιχνίδι του. Και κάθε φορά που πατούσε παρκέ κόντρα στην αγαπημένη σου ομάδα, ήξερες πως έρχεται ζόρικο παιχνίδι απέναντι σε ένα ΘΕΟΣΚΛΗΡΟ καρύδι.

 

ΟΙ ΓΙΑΛΑΜΠΟΥΚΕΣ (GOGGLES) ΤΟΥ KAREEM ABDUL-JABBAR 

Ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του NBA λάνσαρε full-time τα googles αμέσως μετά την μετακίνησή του από τους Milwaukee Bucks στους Los Angeles Lakers και από εκείνη τη στιγμή και μετά το συγκεκριμένο αξεσουάρ έγινε η πινελιά στο παιχνίδι κάθε τίμιου μπασκετικού γέροντα (Well, hello Horace Grant!). Παρότι σίγουρα χρησιμότατο αντίδοτο στα ασυμμάζευτα δάχτυλα στο μάτι των αντίπαλων ψηλών, είμαι πεπεισμένος ότι από ένα σημείο και έπειτα ο Kareem φορούσε τα συγκεκριμένα ματομπούκαλα για το show! Δεν τολμώ καν να φανταστώ την ψυχολογία ενός αμυντικού όταν τρώει το ένα καλάθι μετά το άλλο με χίλιους-δυο τρόπους (όπως το πατενταρισμένο και ασταμάτητο skyhook), πόσο μάλλον όταν αυτή η νίλα προέρχεται από έναν τυπά με φλώρικα ματομπούκαλα. Ο Kareem ήξερε τι έκανε φορώντας τα. Μιλάμε για ψυχολογικό πόλεμο στα καλύτερα του!

 

Η ΑΦΡΟ ΤΟΥ JULIUS ERVING 

Η συγκεκριμένη στιλιστική προτίμηση δεν αποτελεί κάποιο αξεσουάρ αλλά ειλικρινά η άφρο του “Dr. J” έκανε κάθε layup, κάθε finger roll, κάθε κάρφωμα να δείχνει 800% πιο cool! Και αν ο μέγας Jerry West αποφασίσει κάποια στιγμή πως δεν θέλει να αποτελεί πια το logo του NBA, δεν μπορώ να σκεφτώ μια σιλουέτα καταλληλότερη να αντιπροσωπεύει τη λίγκα, από εκείνη του Erving και της πελώριας αφάνας του!

 

 ΤΟ ΠΕΡΙΚΑΡΠΙΟ ΤΟΥ JASON KIDD 

Πως γίνεται ένας παίκτης με “χαλασμένο” σουτ, να καταλήγει στο τέλος της καριέρας του να συγκαταλέγεται στους καλύτερους σουτέρ της ιστορίας?? Γίνεται αν ο παίκτης ονομάζεται Jason Kidd και αν το αξεσουάρ υποστήριξης ΚΑΡΠΟΥ φοριέται μισό… χέρι πιο ψηλά και συγκεκριμένα λίγο κάτω από τον αγκώνα. Ο θρυλικός point guard εμφανώς επηρεασμένος από τον G.O.A.T., που μεσουρανούσε την περίοδο που μπήκε στη Λίγκα, λάνσαρε ένα αξεσουάρ που περισσότερο διακοσμητικό ρόλο είχε παρά χρησιμότητα. Και αν το κλασσικό περικάρπιο χρησιμοποιείται ως κράτημα του καρπού αλλά και του.. ιδρώτα του αθλητή, η συγκεκριμένη επιλογή του Kidd να το φορέσει για όλη την καριέρα του σε “λάθος” θέση και να το κάνει μόδα, δείχνει πόσο cool τυπάς ήταν και πόσο εύπιστοι ήμασταν ως νεολαίοι..

 

Η ΚΟΡΔΕΛΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ 

Για το τέλος άφησα ένα αντιπαράδειγμά, που επιβεβαιώνει όμως τον κανόνα, πως το σωστό αξεσουάρ κάνει τον παίχτη, τον σωστό, τον άρχοντα, τον μόρτη. Και αυτό διότι το παιχνίδι του LeBron James έπιασε ανεπανάληπτα ύψη ΧΩΡΙΣ την γνωστή κορδέλα στο μέτωπο. Την πρώτη φορά που είδαμε τον LBJ χωρίς κορδέλα ήταν στο 4ο δωδεκάλεπτο του Game 6 των τελικών του 2013 κόντρα στους San Antonio Spurs. Χάνοντας με διψήφια διαφορά και με 3-2 στη σειρά των τελικών, από τον Tim Duncan και τη συμμορία του, οι ελπίδες για το πρωτάθλημα και μαζί το “legacy” του King James κρέμονταν από μια κλωστή. Στην προσπάθειά του να κάνει το put-back σε χαμένο σουτ συμπαίκτη του ένα χέρι διώχνει την κορδέλα από το κεφάλι του LeBron. Αυτό ήταν. Ο διακόπτης γύρισε. Ο James έπαιζε με περισσότερο πάθος από ποτέ στην καριέρα του (κάνοντας το ένα τεράστιο play μετά το άλλο) και δεν κοντοστάθηκε μήτε να μαζέψει την κορδέλα ούτε και την έβαλε στην πρώτη διακοπή. Σαν να ήτανε της μοίρας του γραφτό κέρδισε ένα ακόμη πρωτάθλημα χάρη σε αυτή την “απώλεια”, ενώ και από την επιστροφή του στο Cleveland και έπειτα (με την τριχοφυία της κεφαλής του να τον έχει εγκαταλείψει ανεπιστρεπτί δεν υπάρχει πλέον λόγος για κορδέλα) αγωνίζεται χωρίς κορδέλα καταφέρνοντας να οδηγήσει τους Cavaliers στο πρώτο τους πρωτάθλημα με τις εμφανίσεις του στους τελικούς του 2016 να αποτελούν ίσως τις καλύτερες όλων των εποχών σε σειρά τελικών NBA! Ουσιαστικά, ο James θα μπορούσε να είχε μέχρι τώρα 7 πρωταθλήματα αν μπαίνοντας στη λίγκα κάποιος τον συμβούλευε να μη φορέσει τίποτα από το λαιμό και πάνω!

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2x3Vmo5dkZ3MkRrP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1dJVU8wTHRNc2FnP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1hUTG1WMHRfWERVP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2hlSEZpaGc5NEtZP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iNTYwIiBoZWlnaHQ9IjMxNSIgc3JjPSJodHRwczovL3d3dy55b3V0dWJlLmNvbS9lbWJlZC9id2pJNTlRclVmcz9hdXRvcGxheT0xIiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3dmdWxsc2NyZWVuPjwvaWZyYW1lPg==
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvLXlBX1NEWkxCVU0/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvcUlEc1lEYXp3eW8/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvT0RQcXlyUXU4Rzg/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvbkFYU0JBdlFEckE/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvc3RzRm5NbjVvaDA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvVFZpMjB1YnlNbDQ/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=