Ο John Calipari και η εμφύτευση του ενστίκτου επιβίωσης

Ο Coach Cal ξέρει από Draft Picks

1

Υπάρχει ένα τετριμμένο που αναφέρουμε συνήθως όταν συζητάμε για κολεγιακό μπάσκετ, κι’ αυτό αφορά τον χαρακτηρισμό «πρόγραμμα». Θα διαβάσεις για το πρόγραμμα της North Carolina με το aggressive επιθετικό του στιλ, την πειθαρχεία και την προσήλωση στην άμυνα του Villanova, την αντίστοιχη φιλοσοφία του Kansas αλλά και το «ευρωπαϊκό» approach στο Duke του Mike Krzyzewski.

Οι περισσότεροι επιλέγουν μια φιλοσοφία-σφραγίδα που εξάγει μπασκετμπολίστες ίδιας «κοψιάς», λογικής και χαρακτήρα, με εύκολη αναγνωρισιμότητα και… προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (κάτι σαν την ελληνική «φέτα») για τους υποψήφιους μνηστήρες του NBA (πρωτίστως) και της Ευρωπαϊκής αγοράς (δευτερευόντως).

Στο συμπαθές Kentucky όμως, υπάρχει ένας διαφορετικός μαέστρος επιτυχιών. Υπάρχει ένας οραματιστής που βλέπει τα πράγματα κάπως «ανάποδα», καθώς δίνει έμφαση στο δέντρο, φτιάχνοντας γύρω από αυτό το κατάλληλο δάσος.

Δεν είναι η τακτική μου αυτή που προσελκύει τους καλύτερους στο Kentucky, αλλά τα στατιστικά και οι επιτυχίες.

Ο John Calipari (περί ου ο λόγος), έχει φτιάξει τα τελευταία χρόνια το «κατάλληλο δάσος» σε δέντρα όπως τον John Wall (1ος στα Draft του 2010), τον DeMarcus Cousins (5ος την ίδια χρονιά), τον Karl-Anthony Towns (1ος το 2015), για τον Anthony Davis (επίσης 1ος το 2012) και τον Michael Kidd-Gilchrist (2ος το 2012), τον Eric Bledsoe, τον Nerlens Noel, τον Brandon Knight, τους Julius Randle, Devin Booker, Enes Kanter, Patrick Patterson και προσφάτως (7ος στα Draft του 2016) τον Jamal Murray.

Αν προσθέσεις δε, την δουλειά του στα 2 προηγούμενα κολέγια που ανέλαβε, με τους Derrick Rose (1ος στα Draft του 2008), Marcus Camby (2ος το 1996) μα και τόσους ακόμη, που έκαναν καριέρα είτε στη λίγκα είτε στα μέρη μας (ο Joey Dorsey και ο Darius Washington είναι δύο από αυτούς), τότε μιλάμε για έναν προπονητή που ξέρει να γεννά Draft Picks και μελλοντικούς αστέρες!

Ναι καλά διάβασες, για όλους του παραπάνω και κυρίως για την παρουσία τους στα ψηλά σκαλοπάτια του Draft, ευθύνεται ο ίδιος άνθρωπος. Ποιος όμως γνωρίζει την «μπασκετική του ταυτότητα»; Την αγωνιστική του προσέγγιση;

Μάλλον ούτε ο ίδιος καλά καλά γιατί όπως έχει δηλώσει πολλάκις: «δεν είναι η τακτική μου αυτή που προσελκύει τους καλύτερους στο Kentucky, αλλά τα στατιστικά και οι επιτυχίες».

Αν πραγματικά νοιάζεσαι για τους παίκτες σου και την επιτυχία τους, θα έχεις πάντα δουλειά

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, κυρίως για να σκιαγραφήσουμε το παρελθόν του (το παρόν άρθρο θα ασχοληθεί με την φιλοσοφία του στο Kentucky). Γεννημένος τον Φλεβάρη (10) του 1959 κάπου στην Pennsylvania, από Ιταλούς γονείς, ο John Calipari σπουδάζει Marketing στο τοπικό πανεπιστήμιο του Clarion (θα καταλάβεις παρακάτω πως σίγουρα πρέπει να ήταν άριστος φοιτητής), ενώ ταυτόχρονα αγωνίζεται στην ομάδα μπάσκετ για 2 χρόνια στην θέση του PG, όντας μάλιστα πρώτος σε assist της φουρνιάς του.

Σε ηλικία μόλις 23 ετών γίνεται βοηθός του θρυλικού Larry Brown στο Kansas όπου ενστερνίζεται το μότο και μεγαλύτερη συμβουλή του μετέπειτα μέντορα του (όπως δηλώνει ο ίδιος): «Αν πραγματικά νοιάζεσαι για τους παίκτες σου και την επιτυχία τους, θα έχεις πάντα δουλειά».

Ακολουθούν 3 χρόνια στο Pittsburgh ως assistant του Paul Evans, για να δημιουργήσει το πρώτο του οικοδόμημα, για πρώτη φορά ως πρώτος προπονητής, την οκταετία 1988-1996 στο UMass (Πανεπιστήμιο της Μασσαχουσέττης).

Το NBA του χτύπησε την πόρτα και συγκεκριμένα οι New Jersey Nets όπου για 2μιση χρόνια βρέθηκε στο τιμόνι τους με ρεκόρ 72-112 και μια παρουσία σε Playoffs την σεζόν 1997-1998 («σκουπίστηκε» με 3-0 από τους μετέπειτα πρωταθλητές Bulls του MJ).

Στην συνέχεια βρέθηκε ξανά ως βοηθός του Brown στους Sixers (μισή χρονιά πρακτικά στο NBA), για να ακολουθήσουν 9 γεμάτα χρόνια στο κολέγιο του Memphis. Το 2009 αναλαμβάνει τα ηνία του μπασκετικού τμήματος του Kentucky (4 φορές σε Final-4 του March Madness και μία κατάκτηση), μιας θέσης που κατέχει μέχρι και σήμερα!

Το Survival Instinct Inception, σε έναν κόσμο που καλείσαι να κάνεις συνεχώς Level Up

Η φιλοσοφία του Coach Cal όσο απλή ακούγεται για έναν κοινό θνητό, στην πραγματικότητα είναι τόσο περίπλοκη όταν η εφαρμογή της αφορά το μπάσκετ και μάλιστα αποκλειστικά σε επίπεδο νεαρών αθλητών. Οι παρακάτω 5 παραδοχές, αποτελούν πυλώνες τις μπασκετικής λογικής μέσα και έξω από το παρκέ, ή όπως λέει ο ίδιος ακρογωνιαίους λίθους του προγράμματος του.

Recruiting the Best

«Τα παιδιά που έρχονται σε εμάς είναι μαθητές high school (κατά κάποιο τρόπο το αντίστοιχο Λύκειο στις ΗΠΑ). Έρχονται από κάποιο σχολείο όπου ήταν οι μόνοι (καλοί) παίκτες. Έρχονται εδώ και βρίσκονται μαζί με άλλους 5 τύπους και όλο αυτό είναι κάτι καινούριο που βιώνουν. Δεν πρέπει να φοβόμαστε να τους κοουτσάρουμε!», λέει σε κάποια συνέντευξη του.

Έτσι λοιπόν πρώτιστα κοιτάει κάθε χρόνο να μαζέψει ότι καλύτερο βρίσκεται εκεί έξω, χωρίς να φοβάται να αντιμετωπίσει τους διαφορετικούς χαρακτήρες των διάφορων κακομαθημένων σχολιαρόπαιδων.

Putting Players First

Το Kentucky του Calipari έπιασε κορυφή το 2010, όταν και οι 5 βασικοί παίκτες του κολλεγίου, επιλέχθηκαν στον πρώτο γύρο των Drafts του NBA! (John Wall, DeMarcus Cousins, Patrick Patterson, Eric Bledsoe, Daniel Orton).

«Κι όμως την επόμενη χρονιά καταφέραμε να πάμε στο Final Four με μια καινούρια πεντάδα. Αποδείξαμε στους πάντες πως τα πάντα κινούνται γύρω από τους παίκτες«.

Βeing Ηonest

«Πρέπει να είσαι ειλικρινής και ξεκάθαρος με τους παίκτες σου, ωστε να γνωρίζουν ξεκάθαρα τις απαιτήσεις αυτού του προγράμματος.» δήλωνε στη πρώτη του συνέντευξη τύπου, για να επαναλάβει λίγες μέρες πριν γραφτεί αυτό το άρθρο πως: «Έρχεσαι εδώ (στο Kentucky) για να είσαι η καλύτερη έκδοση του εαυτού σου μέσα και έξω από το γήπεδο».

Success in the Classroom

Τα πάντα κινούνται γύρω από το συνολικό ακαδημαϊκό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου, «την ίδια στιγμή (οι παίκτες) μαθαίνουν δεξιότητες που θα χρειαστούν στη ζωή τους, με σκοπό να κυνηγήσουν τα όνειρα τους».

«Αυτό (το πρόγραμμα) έχει να κάνει με την επιτυχία τους σε όλους τους τομείς της ζωής τους, όχι μόνο το μπάσκετ. Είναι μία ολιστική προσέγγιση *[1]. Έτσι ήταν και έτσι θα είναι και στο μέλλον.»

Raise the Banner

«Το πρόβλημα με τα όλα αυτά τα παιδιά, είναι πως έρχονται και πρέπει να βελτιώσουν τον εαυτό τους τόσο γρήγορα. Πηγαίνουν από το -είναι αυτός που κάνει αυτό- στο -είναι η πρώτη επιλογή στα Draft- μέσα σε λίγους μήνες».

Περνώντας από αυτή την διαδικασία, το απαιτητικό πρόγραμμα του coach που δυσκολεύει (και εκπαιδεύει) αυτά τα παιδιά, δεν αφορά αποκλειστικά στον στόχο να φτάσουν στο NBA. Όπως σημειώνει εύστοχα ο ίδιος: «Μιλήστε μου για αυτές τις ομάδες με τα πρώτα picks. Δεν είναι και τόσο σπουδαίες. Οι παίκτες μου οδηγούνται σε δύσκολες-κακές καταστάσεις. Αυτές οι ομάδες βρίσκονται ψηλά στη λοταρία για κάποιους λόγους. Δεν είναι μόνο οι παίκτες τους ή οι προπονητές τους, αλλά όλος ο οργανισμός τους που κάνει κάτι λάθος».

Αυτό ακριβώς είναι για μένα η εμφύτευση του ενστίκτου της επιβίωσης (ή αν προτιμάτε πιο… κινηματογραφικά: Survival Instinct Inception) σε έναν κόσμο που καλείσαι να κάνεις συνεχώς Level Up!

Ο χαρακτήρας μετράει αν κάνεις αυτό που κάνουμε εμείς. Όταν οι παίκτες βασίζονται ο ένας στον άλλο, ο χαρακτήρας είναι που μετράει

Αυτό που κάνει κάθε χρόνο στο κολεγιακό μπάσκετ ο John Calipari, είναι κάτι το μοναδικό. Μαζεύει τους καλύτερους, αυτούς που κάθε προπονητής θα ήθελε να έχει, αλλά με μία διαφορά. Προσαρμόζει την τακτική του στα δυνατά σημεία αυτών των παιδιών (είτε ατομικά, είτε ομαδικά), με σκοπό την επιπλέον ανάδειξη τους.

Ο ίδιος λέει πως θα αποσυρθεί όταν φτάσει να έχει 12 παίκτες σε ένα All Star του NBA (φέτος είχε 4!), με το συγκεκριμένο «όνειρο» να μην φαντάζει και τόσο απατηλό.

Ο Coach Cal επανεφευρίσκει τους τρόπους που κάνουν πολλά πανεπιστήμια recruiting νεαρών αθλητών, με μια συνεχιζόμενη αλλαγή μπασκετικής τακτικής, αλλά με σταθερή φιλοσοφία διαχείρισης ταλέντου και καλλιέργειας χαρακτήρα, με όλα αυτά να τον κάνουν πραγματικά σπουδαίο!

Άλλωστε όπως λέει και ο ίδιος «Ο χαρακτήρας μετράει αν κάνεις αυτό που κάνουμε εμείς. Όταν οι παίκτες βασίζονται ο ένας στον άλλο, ο χαρακτήρας είναι που μετράει».

 

*[1] Η ολιστική φιλοσοφία/προσέγγιση έχει να κάνει και αφορά σε έναν συγκεκριμένο τρόπο αντίληψης και σκέψης. Δεν έχει να κάνει με έναν τομέα, λόγου χάρη ιατρική ή θρησκεία, ο ολιστικός τρόπος προσέγγισης είναι ένας τρόπος σκέψης που χρησιμοποιεί συνολικά στοιχεία κι όχι αναγωγικά.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2x3Vmo5dkZ3MkRrP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1dJVU8wTHRNc2FnP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1hUTG1WMHRfWERVP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2hlSEZpaGc5NEtZP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iNTYwIiBoZWlnaHQ9IjMxNSIgc3JjPSJodHRwczovL3d3dy55b3V0dWJlLmNvbS9lbWJlZC9id2pJNTlRclVmcz9hdXRvcGxheT0xIiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3dmdWxsc2NyZWVuPjwvaWZyYW1lPg==
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvLXlBX1NEWkxCVU0/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvcUlEc1lEYXp3eW8/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvT0RQcXlyUXU4Rzg/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvbkFYU0JBdlFEckE/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvc3RzRm5NbjVvaDA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvVFZpMjB1YnlNbDQ/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvaXV0c0twUkdLdDA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93PSJhdXRvcGxheTsgZW5jcnlwdGVkLW1lZGlhIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvUTVOXzdlRHdxaTA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93PSJhdXRvcGxheTsgZW5jcnlwdGVkLW1lZGlhIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvdjVMY3dWM0FjOVk/YXV0b3BsYXk9MSZzdGFydD05IiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3c9ImF1dG9wbGF5OyBlbmNyeXB0ZWQtbWVkaWEiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=