NBA Draft Breakdown (Μέρος B)

0 392

Συνεχίζοντας απο εκεί που σταματήσαμε στο part 1, πάμε να αναλύσουμε τα 5 κορυφαία prospects του φετινού draft. Στο ενδιάμεσο έχει ολοκληρωθεί η ανταλλαγή πρώτου και τρίτου pick μεταξύ Boston Celtics και Philadelphia 76ers αλλά όπως είπαμε δε μας ενδιαφέρει, εδώ επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά στους νεαρούς μπασκετμπολίστες ως δυνητικούς αστέρες του ΝΒΑ και δεν ασχολούμαστε με το που θα είχαν τις καλύτερες υποδομές για να »ανθίσουν». Το mock draft (μία πρόβλεψη του πότε θα επιλεχθεί ο κάθε παίκτης) έχει ανανεωθεί καθώς αλλάζει κάθε 3 μέρες, αλλά εμείς θα επιμείνουμε σε αυτό από το οποίο ξεκινήσαμε, αυτό δηλαδή της 9ης Ιουνίου. Με το draft να γίνεται σήμερα το βράδυ λοιπόν συνεχίζουμε. Τα 5 εναπομείναντα pick ανήκουν με τη σειρά στους:

5: Sacramento Kings
4: Phoenix Suns
3: Philadelphia 76ers (πλέον Boston Celtics)
2: Los Angeles Lakers
1: Boston Celtics (πλέον Philadelphia 76ers)

Νο.5: Sacramento Kings
Jayson Tatum

Ο πιο καλλιεργημένος επιθετικά παίκτης του φετινού draft στηρίζεται πολύ στο isolation και στο ένας εναντίον ενός για να φτάσει στο καλάθι. Με πολύ γρήγορες κινήσεις των ποδιών και υπερβολικά πολλές go-to κινήσεις για έναν 19χρονο στο ρεπερτόριό του αποκτά άμεση αξία για όποια ομάδα τον επιλέξει, καθώς θα μπορεί στα περιορισμένα λεπτά που παίζουν όλοι σχεδόν οι rookies να προσφέρει κατευθείαν εύκολους και πολύτιμους πόντους. Δε συνηθίζει να πασάρει πολύ αλλά αυτό θα έρθει όταν του »κοπεί η μαγκιά» στον ενηλικιωμένο κόσμο του ΝΒΑ και το vision του είναι επαρκές για να μπορέσει να μεταφραστεί σε άνω του μετρίου δημιουργό για τους συμπαίκτες του.

Περισσότερο smooth αθλητής παρά εκρηκτικός, θα έχει πρόβλημα στη θέση 3 αν δεν βελτιώσει τη ταχύτητά του, καθώς στο κολέγιο ως 4ρι λόγω συστήματος Mike Krzyzewski αντιμετώπιζε και πιο αργούς παίκτες. Αμυντικά έχει το μήκος χεριών και το ύψος για να μαρκάρει και τις 2 θέσεις, αλλά η τεχνική του σίγουρα έχει περιθώρια βελτίωσης καθώς είναι πολύ επιρρεπής σε γρήγορες εναλλαγές κατεύθυνσης και θα έχει πρόβλημα εναντίον ταχύτερων αντιπάλων μετά τις αλλαγές στα screen.

Μας θυμίζει: Carmelo Anthony. Βαρύ isolation, απαλό άγγιγμα, αρμονικές κινήσεις, παλιομοδίτικο στυλ αλλά πανέμορφο στο μάτι.

No.4: Phoenix Suns
De’Aaron Fox

Με ύψος πάνω από το μέσο όρο των υπολοίπων Point Guards στη λίγκα, ο 19χρονος του Kentucky ιντριγκάρει αρκετούς αναλυτές. Κύριο σημείο του »προβληματισμού» τους, αν και μακάρι όλοι οι προβληματισμοί να ήταν έτσι, είναι η απίστευτή του ταχύτητα, με και χωρίς τη μπάλα. Και όταν λέω απίστευτη δε το λέω μόνο και μόνο για να βάλω μια εντυπωσιακή βαρύγδουπη λέξη. Μια ματιά στα highlights του σε κάνουν να τραβάς στη κυριολεξία τα μαλλιά σου από το πόσο γρήγορα κινείται. Απόρροια αυτού προφανώς η χαρακτηριστική ευκολία με την οποία διεισδύει και φτάνει στο καλάθι από όποια γωνία αυτός επιλέξει, αν και το ελαφρύ του σώματός του ίσως τον δυσκολέψει εναντίον πιο δυνατών αμυντικών. Πολύ καλό vision και μετατροπή του λεγόμενου vision σε πάσες που καταλήγουν σε εύκολα καλάθια κυρίως για τους ψηλούς του μέσω του pick n’ roll, αλλά και για τον Malik Monk όπως προαναφέραμε στο part 1.

Επίσης αρκετά ενοχλητικός αμυντικά για τους αντιπάλους καθώς μπορεί να επέμβει στα passing lanes με την εκρηκτικότητα και τα μακριά του χέρια, και η 1-on-1 άμυνά του είναι και αυτή αποδεκτή. Βέβαια του λείπει το σουτ. 73,6% στις βολές και 24,6% στα τρίποντα με θεωρητικά »χαλασμένη» φόρμα δείχνουν πως δε θα μπορέσει ποτέ να μεταφραστεί σε απειλή έξω από τη γραμμή του τριπόντου, αλλά με σκληρή δουλειά μπορεί να γίνει ένας μέτριος σουτέρ και η απειλή αυτή είναι που θα του δώσει περισσότερο χώρο για να εκμεταλλευτεί τη ταχύτητά του και να φτάσει στο καλάθι.

Μας θυμίζει: John Wall. Τρομερά ταχύς, καλός αμυντικός, όχι ιδιαίτερη απειλή από μακριά αλλά σεβαστός από αντιπάλους.

No.3: Boston Celtics
Josh Jackson

Μεγάλο αίνιγμα ο συγκεκριμένος κύριος. Όταν το σουτ του μπαίνει θα μπορούσαμε να κάνουμε λόγο για πρώτο πικ και με διαφορά. Αγωνιζόμενος κυρίως στις θέσεις 2 και 3, αλλά κάτω από προϋποθέσεις και στο 4, δεν έχει φαινομενικά τρύπες στο παιχνίδι του. Είναι εκρηκτικός, αθλητικός, έχει αρκετά καλό χειρισμό μπάλας, δυνατός στον αιφνιδιασμό και ιδιαίτερα ανταγωνιστικός αμυντικά. Ένας ελβετικός σουγιάς αν θέλετε. Αν δε μπαίνει το σουτ όμως, επιθετικά δεν έχει κάτι το οποίο να κάνει σε ελίτ επίπεδο. Του αρέσει να κάθεται στις γωνίες (θυμόμαστε τις πρώτες 2 χρονιές του Γιάννη Αντετοκούνμπο) και να περιμένει εκεί για να κάνει κάποιο κόψιμο η να πάρει τη μπάλα και να μπει μόνος του μέσα στο καλάθι, κατά προτίμηση κάνοντας drive από τα αριστερά.

Του λείπει η πειθαρχία και αυτό φαίνεται και αμυντικά, όπου αν και έχει σχεδόν όλα τα απαραίτητα σωματικά στοιχεία του αρέσει να ρισκάρει πολύ. Αν δουλέψει καλώς, αλλά τις περισσότερες φορές αφήνει εκτεθειμένη την ομάδα του σε 4 εναντίον 5. Υπάρχουν κάποιες κόκκινες σημαίες κινδύνου για τον χαρακτήρα του, καθώς αφήνει τα συναισθήματά του να τον επηρεάσουν εντός (πολλές τεχνικές ποινές, πρόβλημα με φάουλ, επιθετικός προς τους διαιτητές) και εκτός γηπέδου (έχει δημιουργήσει μερικά περιστατικά) και πρέπει να ωριμάσει αρκετά πριν μπει στο ΝΒΑ. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσδιοριστεί το μέλλον του στα γήπεδα.

Μας θυμίζει: Jimmy Butler. Ευελιξία και στα 2 άκρα του γηπέδου -υπό συνθήκες- και skillset που ταιριάζει σε κάθε ομάδα του ΝΒΑ.

Νο.2: Los Angeles Lakers
Lonzo Ball

Τι να πρωτοπεί κανείς για τον καημένο αυτό νεαρό. Τα μεγάλα λόγια του πατέρα του, Lavar Ball, και το πόσο έχει απασχολήσει ο συγκεκριμένος τα social media έχουν βάλει μια στάμπα επάνω στον Lonzo, ο οποίος είναι ήδη αποδέκτης αρκετού αδικαιολόγητου και σίγουρα μη δίκαιου hate, όντας πριν ακόμα το έναυσμα της καριέρας του παράπλευρη απώλεια των αλαζονικών πράξεων του πατέρα του. Αγωνιστικά όμως. Αν και πολλοί όταν ακούν τις φράσεις »αγωνιστικά» και »Lonzo Ball» μαζί σκέφτονται το αν μη τι άλλο ανορθόδοξο σουτ κατά το οποίο η μπάλα στην ουσία φεύγει πάνω από τον αντίθετο ώμο, κύριο ατού του είναι η δημιουργικότητα και το μπασκετικό IQ που διακατέχει.

Ηγέτης μιας από τις πιο δυναμικές επιθέσεις στη κολεγιακή λίγκα, η εξαιρετική του ικανότητα να βρίσκει συμπαίκτες σε θέσεις βολής αντικατοπτρίζεται από το εξαιρετικό 4.1 assist to turnover ratio, στατιστικής που συγκρίνει στην ουσία το πόσες σωστές επιλογές θα κάνει ανά μία λάθος. Η ικανότητα που έχει να διαβάζει τις φάσεις 2-3 δευτερόλεπτα πριν γίνουν και στην άμυνα και στην επίθεση είναι απαράμιλλη, και σπάνια βρίσκεται τέτοιο μυαλό σε τόσο μικρή ηλικία. Είναι αυτό που λέμε streaky shooter, αν πάρει μπρος δε σταματιέται – το θέμα είναι να πάρει μπρος- και η αστάθεια αυτή είναι κακή. Το μέτριο συγκριτικά επίπεδο αθλητισμού του δεν είναι αρκετό για να μείνει μπροστά από πιο γρήγορους επιτιθέμενους, αν και το γεγονός ότι είναι πολύ καλός στην off-ball άμυνα αντισταθμίζει εν μέρει την αδυναμία αυτή. Το θέμα είναι πως τα προτερήματά του είναι στη κυριολεξία σε ελίτ επίπεδο, ακόμα και για το ΝΒΑ, αλλά τα μειονεκτήματά του κυρίως αμυντικά τον καθιστούν στόχο της αντίπαλης επίθεσης (χαρακτηριστικός ο αγώνας εναντίον του Kentucky κατά τον οποίον όλη η επιθετική λειτουργία της ομάδας ήταν σχεδιασμένη για να εκθέσει τον Lonzo, οδηγώντας σε 39 πόντους από τον προαναφερθέντα De’Aaron Fox).

Το σουτ του αποτελεί μυστήριο το αν θα μεταφραστεί καλά στο ΝΒΑ η όχι. Το 67% που έχει στις βολές όπως είπαμε και στο part 1 δείχνει πως λογικά όχι, αλλά είναι τόσο περίεργο – αν και δεξιόχειρας σουτάρει πάνω από τον αριστερό ώμο, γυρνώντας στην ουσία όλο του το χέρι σε μία εντελώς αφύσικη κίνηση – που ειλικρινά είναι αδύνατο να γίνει κάποια πρόβλεψη βάση ιστορίας, καθώς δεν έχουμε δει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο.

Μας θυμίζει: Jason Kidd. Εξαιρετικό μυαλό και ικανότητα στη μεταφορά της μπάλας, λιγότερο αθλητικός, αν το σουτ του αποδειχθεί άξιο λόγου θα αφήσει ιστορία

No1: Philadelphia 76ers
Markelle Fultz

Go through Hell for Markelle ήταν το σύνθημα όλων των ομάδων που έκαναν tanking τη χρονιά που μας πέρασε, και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος το γιατί. Μπορεί να σκοράρει από μακριά με τρομερά ποσοστά, το mid-range jumper του θυμίζει κάτι από Kobe και DeRozan και η ικανότητα του να διεισδύει μας φέρνει στο μυαλό τον Brandon Roy πριν τραυματιστεί (το μεγαλύτερο what if στην ιστορία κατ’ εμέ) και τον Dwyane Wade. Αλλά δεν είναι μόνο σκόρερ. Πολύ καλό vision, όχι σε επίπεδα Lonzo Ball βέβαια αλλά και πάλι αρκετά ανεπτυγμένο για την ηλικία του, αν και αυτό δε φάνηκε ιδιαίτερα λόγω της κακής ομάδας της οποίας ήταν μέρος. Τα νούμερά του (23,2π/5,7ρ/5,9α!!!) πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι είναι κάθε άλλο παρά φουσκωμένα λόγω του επιπέδου της ομάδας του. Η κατάσταση δε θυμίζει Russell Westbrook, καθώς ο Markelle προσπαθούσε πολύ να εμπλέξει τους συμπαίκτες του, ίσως κάποιες φορές παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε κοστίζοντας στην ομάδα του κανά-δυο παιχνίδια αλλά μικρή σημασία έχει.

Η έλλειψη μοτίβου που είχε λόγω της υποδεέστερης ομάδας του μας θυμίζει τη περσινή κατάσταση του πρώτου πικ, Ben Simmons. Αλλά αν και φαινομενικά βαριεστημένος ειδικά στην άμυνα, τα νούμερα που κατέγραψε ήταν 1,8 κλεψίματα και 1,3 μπλοκ ανά αγώνα, γεγονός που μας δείχνει πως αν καταλήξει σε ανταγωνιστικό περιβάλλον έχει ακόμα μεγαλύτερα περιθώρια βελτίωσης σε όλους τους τομείς. Αν το μόνο σου μειονέκτημα ως παίκτης είναι το χαμηλό επίπεδο προσπάθειάς σου στην άμυνα όταν είσαι κομμάτι μιας κακής ομάδας στα 19 σου χρόνια, τότε το μέλλον προδιαγράφεται λαμπρό. Όλα του τα προσόντα φωνάζουν μελλοντικός All-Star, μένει μόνο να το δούμε στη πράξη.

Μας θυμίζει: James Harden. Ολοκληρωμένος επιθετικά με τα μόνα ερωτηματικά που τον περιτριγυρίζουν να είναι γύρω από τη προσπάθεια που καταβάλλει.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2x3Vmo5dkZ3MkRrP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1dJVU8wTHRNc2FnP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1hUTG1WMHRfWERVP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2hlSEZpaGc5NEtZP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iNTYwIiBoZWlnaHQ9IjMxNSIgc3JjPSJodHRwczovL3d3dy55b3V0dWJlLmNvbS9lbWJlZC9id2pJNTlRclVmcz9hdXRvcGxheT0xIiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3dmdWxsc2NyZWVuPjwvaWZyYW1lPg==
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvLXlBX1NEWkxCVU0/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvcUlEc1lEYXp3eW8/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvT0RQcXlyUXU4Rzg/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvbkFYU0JBdlFEckE/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=