Rookie of the Year 2018: Κούρσα για δύο!

Η μάχη για το βραβείο του Rookie of the Year 2018 δεν έχει τελειώσει ακόμα...

0

Σε μία από τις πιο γεμάτες σεζόν όσον αφορά το νέο ταλέντο που εισήχθη στη λίγκα, το βραβείο του Rookie of the Year φαίνεται πως έχει καταλήξει σε κούρσα για 2 μόνο άτομα. Άλλοι ξεκίνησαν τη χρονιά δυνατά – Jayson Tatum, Jordan Bell, άλλοι αποδείχθηκαν ήδη καλοί σε συγκεκριμένες εκδοχές του παιχνιδιού – Kyle Kuzma (σκοράρισμα), Bam Adebayo (άμυνα), Lonzo Ball (δημιουργία), άλλοι έχουν περισσότερη ελευθερία στις μη ανταγωνιστικές ομάδες τους και φουσκώνουν ίσως τα νούμερά τους – Lauri MarkkanenDennis Smith Jr. Είναι και αυτοί όμως που όχι μόνο έχουν ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους με ανώτερα στατιστικά, αλλά έχουν κρατήσει το ίδιο και καλύτερο παραγωγικό επίπεδο στις αποδόσεις τους σε σχέση με την αρχή της σεζόν χωρίς να χτυπάνε το λεγόμενο rookie wall, και όλα αυτά ενώ είναι κυρίαρχες επιλογές στις αγωνιζόμενες για να μπουν στα playoffs ομάδες τους. Οι 2 λοιπόν αυτοί παίκτες δεν είναι άλλοι από το πρώτο pick του περσινού draft Ben Simmons  (PF, PG) των Philadelphia 76ers και του 13ου pick του φετινού draft Donovan Mitchell (SG, PG) των Utah Jazz.

Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2016 ο Αυστραλός point forward αν θέλετε των 76ers τραυματίστηκε στη προπόνηση, και ενώ οι γιατροί δώσανε 4 με 5 μήνες ως χρόνο ανάρρωσης, η ομάδα της Φιλαδέλφεια επέλεξε να τον »κλειδώσει» για το υπόλοιπο της σεζόν. Έτσι, ο Simmons θεωρείται rookie φέτος καθώς τα πρώτα του επαγγελματικά λεπτά στο επίπεδο του ΝΒΑ ήρθαν σε αυτή τη σεζόν. O Mitchell από την άλλη διανύει και με το νόμο τη παρθενική του χρονιά στα μεγάλα..παρκέ. Επιλέχθηκε από τους Nuggets στο νούμερο 13 του φορτωμένου με ταλέντο φετινού draft και υπήρξε κομμάτι της ανταλλαγής που έστειλε αυτόν στη Utah για λογαριασμό των Jazz και τον Trey Lyles και το 24ο pick (Tyler Lydon) προς Denver μεριά.

Ξεκινάμε λοιπόν τη σύγκριση μεταξύ των 2 νεαρών μελλοντικών – κατά πάσα πιθανότητα – superstar. Βγαλμένα από το ESPN, αυτά είναι τα μέχρι στιγμής στατιστικά τους:

  • Simmons : Σε 52 αγώνες 16,5 πόντοι / 7,7 ριμπάουντ / 7,3 ασσίστ / 0,9 μπλοκ / 1,8 κλεψίματα ανα παιχνίδι σε ποσοστά 52,5 / 0 / 56,9 %
  • Mitchell: Σε 53 αγώνες 19,4 πόντοι / 3,4 ριμπάουντ / 3,4 ασσίστ / 0,4 μπλοκ / 1,5 κλεψίματα ανα παιχνίδι σε ποσοστά 44 / 35,4 / 84,2 %

Εύκολα παρατηρεί κανείς την αριθμητική υπεροχή του Simmons, καθώς το μοναδικό στατιστικό στοιχείο στο οποίο υστερεί είναι οι πόντοι ανά αγώνα, κομμάτι που δεν είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό στο πολυδιάστατο παιχνίδι του. Ο Simmons είναι αυτή τη στιγμή 7ος σε Net Rating (+4,5) και 3ος σε PIE (14,4) ανάμεσα στους guard της Ανατολής, 4ος σε block (0,9), 6ος σε μ.ο. Steals (1,8), ανάμεσα στους guard όλης της λίγκας. Είναι επίσης 7ος σε Defensive Win Shares σε όλο το ΝΒΑ, 4ος σε Defensive Real +/- και 14ος  σε Real +/- ανάμεσα στους PG της λίγκας. Με μια γρήγορη ματιά μπορεί κάποιος να θεωρήσει οτι είναι ξεκάθαρος νικητής ο Αυστραλός, όμως υπάρχουν διαφορετικές αναγνώσεις στα νούμερα και όχι μόνο.

Κοιτώντας τα ποσοστά παρατηρούμε ότι ο Simmons έχει 0% στα τρίποντα φέτος, γεγονός που πολύ απλά σημαίνει πως ακόμα δεν έχει ευστοχήσει σε τρίποντο στη καριέρα του σε μόλις 10 συνολικά προσπάθειες. Αν και αυτό μας δείχνει σωστά σημάδια ώριμου παίκτη που μένει μακριά από κάτι στο οποίο πολύ απλά δεν είναι καλός, δε γίνεται παρά να μας τονίσει την επιθετική τρύπα στο παιχνίδι του, άποψη που επαληθεύεται περαιτέρω με το εξαιρετικά χαμηλό 57% στις ελεύθερες βολές.  Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως ενώ ο ένας είναι πιο προικισμένος σκόρερ, ο άλλος είναι πολύ πιο ολοκληρωμένος ως παίκτης έχοντας περισσότερα ριμπάουντ, ασσίστ, κλεψίματα και μπλοκ. Η γραμμή που καθορίζει το βαθμό βαρύτητας που έχει κάθε μία από αυτές τις στατιστικές κατηγορίες συγκριτικά με το να βάζεις τη μπάλα στο καλάθι είναι λεπτή και καταλήγει πολλές φορές να είναι υποκειμενικό ζήτημα.

Ο Mitchell Donovan μπορεί να μην έχει τα εντυπωσιακά νούμερα του Simmons όμως δεν παύει να αποτελεί έναν θεαματικότατο και ικανότατο volume scorer που αφήνει τεράστιες προσδοκίες για το μέλλον. Αν και τα νούμερα λοιπόν, φαίνεται να είναι υπέρ του Simmons, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Η άποψη του κόσμου και ειδικά όσων έχουν λόγο για τη ψηφοφορία του ROY award, καθώς και το πως βλέπουν τις επιδόσεις του καθενός πιο σφαιρικά λαμβάνοντας υπόψη κι άλλους παράγοντες πέρα από μαύρους αριθμούς σε άσπρη οθόνη είναι εξίσου σημαντικοί καταλύτες στην τελική ετυμηγορία. Το γεγονός ότι ο Simmons δεν είναι »αγνός» rookie και έχει ήδη 1 χρόνο προϋπηρεσίας κατά τον οποίο προπονούνταν με την ομάδα του και όχι στο κολέγιο, περνούσε εξωγηπεδικό χρόνο με τους συμπαίκτες του, ταξίδευε με την αποστολή και γενικά συνήθιζε στη ζωή του ΝΒΑ σίγουρα κάνει τα αν μη τι άλλο εντυπωσιακά του νούμερα, ίσως λίγο πιο αναμενόμενα. Ο αντίλογος σε αυτό το επιχείρημα είναι πως »καλύτερα να παίζεις στο κολέγιο παρά να μη παίζεις καθόλου» και είναι στη προσωπική κρίση του καθενός το πως θα το δει, αφού δε μπορείς να ξεγράψεις καμία από τις 2 απόψεις ως αβάσιμη.

Εκεί που παίρνει προβάδισμα ο Mitchell στο συγκεκριμένο τομέα είναι το γεγονός πως όλη η επιθετική λειτουργία των Jazz είναι χτισμένη γύρω του. Η ομάδα της Utah το καλοκαίρι όδευε προς tanking μετά την φυγή του Gordon Hayward αλλά η ανάδειξη του rookie ως πρώτη επιλογή σε συνδυασμό με μερικές καλές προσθήκες την έχουν φέρει σε θέση να γεμίζουν τους καθρέφτες των – κατακρεουργημένων παραδοσιακά από τραυματισμούς – όγδοων Pelicans. Το θέμα με τους rookies είναι ότι δε μπορεί κανείς να ζητάει πολλά από αυτούς στη πρώτη τους χρονιά, καθώς 9 στις 10 φορές θα είναι απλά υποδεέστεροι των υπόλοιπων καθιερωμένων παικτών στη λίγκα, γεγονός προσδοκώμενο αφού συγκριτικά δεν υπάρχει η αντίστοιχη εμπειρία και σωματική ανάπτυξη. Άρα αν η ομάδα που επέλεξε τον εκάστοτε rookie σταθεί τυχερή, θα πάρει από αυτόν είτε αυξημένα νούμερα κάποιας στατιστικής κατηγορίας, είτε αποτελεσματικότητα, όμως σπάνια και τα δύο. Είναι εξαιρετικά σπάνιο γεγονός κάποιος rookie να τα συνδυάζει και τα δύο, και φυσικά όσοι το κατάφεραν, είναι ήδη (ή θα γίνουν) Hall of Famers. Είναι τέλος ακόμα πιο δύσκολα όλα τα προηγούμενα όταν αυτός ο rookie αποτελεί τον κύριο μοχλό της επίθεσης της ομάδας του και ταυτόχρονα βασικός στόχος της αντίπαλης άμυνας κάθε βράδυ.

Τέλος, εκτός από τους αγωνιστικούς, θέλοντας και μη, στη συζήτηση μπαίνουν και άλλοι παράγοντες . Το γεγονός πως η Φιλαδέλφεια είναι μεγαλύτερο market από τη Utah μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του Simmons καθώς παίρνει μεγαλύτερη κάλυψη από τα ΜΜΕ, ωστόσο από την άλλη η εμφάνιση του Mitchell στο All-Star Weekend και τον διαγωνισμό καρφωμάτων εξισορροπεί κάπως τα δεδομένα. Η τελική ψήφος λοιπόν, θα κριθεί στις μικρές αυτές λεπτομέρειες. Αν και προς το παρόν έχει ένα μικρό προβάδισμα ο Αυστραλός, η συνεχώς αυξανόμενη πορεία των Jazz σε συνδυασμό με την άνοδο στο παιχνίδι του Mitchell (στην οποία βοήθησαν και τα trade της ομάδας που έδιωξε τον Hood) από την αλλαγή της χρονιάς και μετά (21,4 πόντοι ανά παιχνίδι) έχουν τη δυνατότητα να τον μετατρέψουν σε σοβαρό διεκδικητή του τίτλου. Όπως και να ‘χει στο τέλος, (δυστυχώς μόνο) ένας πρέπει να πάρει το βραβείο.

 

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2x3Vmo5dkZ3MkRrP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1dJVU8wTHRNc2FnP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1hUTG1WMHRfWERVP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2hlSEZpaGc5NEtZP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iNTYwIiBoZWlnaHQ9IjMxNSIgc3JjPSJodHRwczovL3d3dy55b3V0dWJlLmNvbS9lbWJlZC9id2pJNTlRclVmcz9hdXRvcGxheT0xIiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3dmdWxsc2NyZWVuPjwvaWZyYW1lPg==
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvLXlBX1NEWkxCVU0/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvcUlEc1lEYXp3eW8/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvT0RQcXlyUXU4Rzg/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvbkFYU0JBdlFEckE/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvc3RzRm5NbjVvaDA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvVFZpMjB1YnlNbDQ/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvaXV0c0twUkdLdDA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93PSJhdXRvcGxheTsgZW5jcnlwdGVkLW1lZGlhIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvUTVOXzdlRHdxaTA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93PSJhdXRvcGxheTsgZW5jcnlwdGVkLW1lZGlhIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvdjVMY3dWM0FjOVk/YXV0b3BsYXk9MSZzdGFydD05IiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3c9ImF1dG9wbGF5OyBlbmNyeXB0ZWQtbWVkaWEiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=