We will always have Θεσσαλονίκη, Μπολόνια, Αθήνα, Βερολίνο, Βαρκελώνη…

4 502

…δεν τα λες και λίγα και σίγουρα δεν είναι από αυτά που μπορούν να ξεχαστούν πριν ή μετά από μια μάχη και μια πρόκριση.

Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πλεονέκτημα έδρας με ένα φοβερό τελείωμα της κανονικής διάρκειας της διοργάνωσης, όταν οι περισσότεροι, εμού συμπεριλαμβανομένου, μετά την ήττα στο Κάουνας θεωρούσαμε ότι ακόμα και η πρόκριση ήταν αμφίβολη. Εκείνη η ήττα όμως άλλαξε το τσιπάκι της ομάδας, με τρόπο που μόνο οι μεγάλες ομάδες ξέρουν να αξιοποιούν μια ήττα. Ξαφνικά όλοι αφυπνίστηκαν, στην άμυνα ο δείκτης της ενέργειας ανέβηκε κατακόρυφα, στην επίθεση ξεκαθάρισαν οι ρόλοι και οι συνεργασίες, μειώθηκαν τα τρίποντα και αυξήθηκαν οι ασσίστ και όλη η ομάδα έγινε μια γροθιά ακολουθώντας κατά γράμμα τις οδηγίες του Πασκουάλ. Ο οποίος Πασκουάλ μέχρι εκείνη τη στιγμή δεχόταν αμφισβήτηση, ότι δεν υπήρχε πλάνο ειδικά στην επίθεση, ότι δεν μπορούσε να καταστρώσει plays για τον Μπουρούση, ότι δεν διάβαζε σωστά τους αντιπάλους και χίλια δυο άλλα. Και αίφνης εμφανίζεται απολύτως διαβασμένος για κάθε αντίπαλο και βγάζει από το συρτάρι του ολόκληρο βιβλίο με συστήματα και τακτικές, τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν ποτέ μαθαίναμε τι ειπώθηκε στα αποδυτήρια και τις προπονήσεις μετά από αυτόν τον αγώνα.
Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε τρομερή φόρμα και σε πολύ καλή ψυχολογική κατάσταση. Σε όλα αυτά προσθέστε και το ΟΑΚΑ, την αποδεδειγμένα πιο δυνατή έδρα της διοργάνωσης.

Η χαρά όμως για την κατάκτηση του πλεονεκτήματος με μεγάλη ανατροπή μέσα στο Τελ Αβίβ, κράτησε λίγα λεπτά, μέχρι να μεταφερθεί η είδηση ότι ο Σάρας νίκησε στη φωλιά των Βάσκων και περιχαρής εκδικήθηκε τον Ζοτς (θυμίζω ότι όταν ρωτήθηκε για τις πιθανότητες πρόκρισης της ομάδας του, είχε πετάξει την μυθική ατάκα, «δεν ξέρω, ρωτήστε τον Ομπράντοβιτς», ρίχνοντας την μπηχτή ότι αν η Φενέρ δεν είχε χάσει κάποια παιχνίδια με θεωρητικά κατώτερους αντιπάλους, τότε η Ζαλγκίρις θα διεκδικούσε μέχρι τέλους την πρόκριση).

Ο λατρεμένος των πράσινων οπαδών Ζοτς θα επιστρέψει για άλλη μία φορά στο ΟΑΚΑ, από όπου φεύγει πάντα ηττημένος. Μέχρι σήμερα. Γιατί πλέον θα είναι η πρώτη φορά που η επιστροφή συνδυάζεται με σειρά αγώνων που θα δώσουν την πρόκριση στο Final 4, το οποίο έχει εξελιχθεί σε απωθημένο των πρασίνων, από το 2012 όταν και συμμετείχαν για τελευταία φορά, με οδηγό τον αποψινό αντίπαλο κόουτς. Άρα, μιλάμε για την πρώτη φορά που οι αγώνες έχουν χαρακτήρα «ο θάνατός σου, η ζωή μου» και επομένως, είναι η πρώτη φορά που το συναίσθημα θα αντιπαρατεθεί στο θέλω, ο πράσινος βασιλιάς θα ντυθεί- τουλάχιστον αγωνιστικά- εχθρός.

Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι η πολύ μεγάλη πλειοψηφία των πράσινων οπαδών σκέφτεται ακριβώς με τον τρόπο που σκέφτεται ο Ομπράντοβιτς (απόδειξη του μοναδικού αυτού δεσίματος που δημιουργήθηκε, είναι και ο κοινός αυτός τρόπος σκέψης που βασίζεται στην αγαπημένη λέξη του Ζοτς: σεβασμός), ο οποίος δήλωσε ότι είναι αστείο να νομίζουν κάποιοι ότι μπορεί να χαλάσει η σχέση μου με τον Παναθηναϊκό και τους οπαδούς του για μια πρόκριση.

Στα αγωνιστικά τώρα, όπως είπα και παραπάνω, τα χαμόγελα πάγωσαν στο πράσινο στρατόπεδο όταν μαθεύτηκε ότι αντίπαλος δεν θα είναι η Μπασκόνια (όπως ήταν το πιθανότερο σενάριο) αλλά η Φενέρ του Ομπράντοβιτς. Η βαθύπλουτη Φενέρ, οικοδέσποινα του F4, με το πολύ ποιοτικό ρόστερ και τον στρατηγό Ζοτς που έχει χάσει μόνο μία φορά στην καριέρα του, πρόκριση σε σειρά αγώνων. Τη Φενέρ που έχει μια πολύ δυνατή έδρα και διατήρησε από πέρυσι το ίδιο σχεδόν ρόστερ, άρα οι παίκτες της, που πέρυσι έφτασαν στον τελικό, έχουν την εμπειρία να διαχειριστούν τέτοιου είδους παιχνίδια. Σε αυτά τα παιχνίδια άλλωστε είναι που η ομοιογένεια διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Μια ομοιογένεια που δεν διαθέτει το τριφύλλι, αφού πρόκειται για μια εντελώς καινούργια ομάδα.
Είναι γνωστό σε όλους ότι τα play off είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία από τη regular season, επομένως δεν θεωρώ σημαντικό το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε πολύ καλή φόρμα ενώ η Φενέρ στα τελευταία ματς είχε κακό αγωνιστικό πρόσωπο.

Τα πιο σημαντικά στοιχεία είναι τα εξής:
– Το ΟΑΚΑ θα αποτελέσει «όπλο» όσο ο αγώνας βρίσκεται στα χέρια του Παναθηναϊκού. Μπορεί να γίνει μπούμερανγκ όμως αν η εξέλιξη του αγώνα δεν είναι καλή.
– Οι τραυματίες επέστρεψαν, άρα η Φενέρ θα παρουσιαστεί πλήρης. Το ίδιο και ο Παναθηναϊκός. Άρα για πρώτη φορά φέτος οι δύο ομάδες θα αγωνιστούν χωρίς απώλειες τραυματισμών.
– Ο Ομπράντοβιτς είναι ο καλύτερος προπονητής στο διάβασμα και στην προετοιμασία της ομάδας του για αγώνες με τον ίδιο αντίπαλο. Σε μια διοργάνωση με τα χαρακτηριστικά πρωταθλήματος, δεν υπάρχει ο χρόνος για να προετοιμάσει κατάλληλα τους παίκτες του για τον αντίπαλο ούτε και να περάσει τα στοιχεία που θέλει. Όταν όμως έχει να αντιμετωπίσει έναν μόνο αντίπαλο σε συνεχείς αγώνες τότε το πράγμα αλλάζει. Υπενθυμίζω τη σειρά του 2011 με τη Μπαρτσελόνα όταν είχε σκαρφιστεί εκείνη την απίθανη άμυνα με τον Καλάθη στο Ναβάρο, τους υπόλοιπους σε προσαρμοσμένη ζώνη και τον Διαμαντίδη σε ρόλο λίμπερο, και την περσινή σειρά με τη Ρεάλ, όταν η Φενέρ έπαιξε φανταστική άμυνα με αλλαγές που προκάλεσε ασφυξία στη Ρεάλ. Άρα, περιμένουμε να δούμε τι θα έχει ετοιμάσει αυτή τη φορά.
– Ο Ομπράντοβιτς ξέρει πολύ καλά τον Καλάθη, ο Καλάθης ξέρει τον Ομπράντοβιτς και όλοι ξέρουν ότι ο ένας ξέρει τον άλλο. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πώς ο Πασκουάλ μπορεί να βοηθήσει τον Καλάθη να κερδίσει αυτό το mind game.
– Η διαιτησία μπορεί να επηρεάσει την έκβαση των αγώνων. Φέτος η Φενέρ έχει πάρει πολλά σφυρίγματα και επίσης έχει κερδίσει πολύ μεγάλη ανοχή στο σκληρό της παιχνίδι. Τα κριτήρια με τα οποία θα σφυριχτούν τα παιχνίδια θα είναι πολύ σημαντικά, όπως κρίσιμο θα είναι και το αν θα διατηρηθούν τα ίδια κριτήρια και στις δύο έδρες.

Η προσωπική μου πρόβλεψη είναι ότι ο Ζοτς θα αλώσει το ΟΑΚΑ μία φορά, όχι όμως δύο. Αυτό σημαίνει ότι αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει να κάνει ένα διπλό τότε θα πάρει και την πρόκριση, αλλιώς η σειρά θα τελειώσει στην Πόλη. Πιστεύω επίσης ότι το κάθε παιχνίδι θα είναι μια διαφορετική ιστορία, με εντελώς διαφορετικό ρυθμό. Νομίζω ότι ο Ομπράντοβιτς έχει σημαδέψει το δεύτερο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ. Στο σημερινό πρώτο ματς, θα προσπαθήσει να αιφνιδιάσει στο πρώτο δεκάλεπτο, αν όμως δεν καταφέρει να πάρει τον έλεγχο του αγώνα τότε δεν θα ανοίξει όλα του τα χαρτιά.

Κλείνοντας, θεωρώ ότι η σειρά αυτή δεν θα αλλάξει τη σχέση του Παναθηναϊκού με τον Ζοτς. Το ερώτημα αν θα καταφέρει ο Παναθηναϊκός να απογαλακτιστεί από τον βασιλιά Ζοτς γκρεμίζοντας τον μύθο του Γκαστόνε ή αν ο Ομπράντοβιτς αποδείξει πως η πράσινη δυναστεία ήταν δικό του έργο, είναι ένα ερώτημα που δεν θα απαντηθεί επειδή είναι ένα λάθος ερώτημα. Ο Ζοτς είναι ο καλύτερος προπονητής όλων των εποχών στην Ευρώπη, ο Παναθηναϊκός η μεγαλύτερη δυναστεία του σύγχρονου ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ο Ζοτς έχει ξεκινήσει μια νέα προσπάθεια στην Τουρκία, ενώ ο Παναθηναϊκός έχει περάσει σε νέα εποχή, με οδηγό τον Πασκουάλ, πολλούς αθλητικούς αμερικάνους παίκτες και άλλο στυλ παιχνιδιού μετά και την αποχώρηση του Δημήτρη Διαμαντίδη. Η σχέση όμως που έχει δημιουργηθεί μεταξύ Παναθηναϊκού και Ζοτς είναι κάτι μοναδικό, ανεπανάληπτο και παντοτινό, γι’ αυτό και δεν είναι δυνατόν να επηρεαστεί από μια σειρά αγώνων και μία πρόκριση.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

  • charalampopoulos13

    Βγήκε η πρόβλεψή σου πως ο Ζοτς θα προσπαθήσει να αιφνιδιάσει στο 1ο δεκάλεπτο (βλέπε Κάλινιτς στο 4 και άμυνα στον Σίνγκλετον) και πως αν δεν του βγει δεν θα αποκαλύψει όλα του τα χαρτιά (πολύ μικρό ροτέισον, 5 παίκτες με πάνω από 30 αγωνιστικά λεπτά, καθοριστικοί εντέλει οι γνωστοί Μπογκντάνοβιτς και Ούντο) μόνο που σου χάλασε την πρόβλεψη η αδυναμία του Πασκουάλ να απαντήσει στα δυνατά χαρτιά της Φενέρ. Δεν είμαι από αυτούς που στις νίκες αποθεώνουν τον προπονητή και στις στραβές τον σταυρώνουν, εκτιμώ το έργο που ήδη έχει κάνει ο Πασκουάλ στην ομάδα και πιστεύω αρκετά στο πρότζεκτ του, με προβλημάτισε ιδιαίτερα όμως η μη επέμβαση του στην έκβαση του αγώνα όταν το ματς άρχισε να στραβώνει… Τέλος πάντων, πάει στράφι απ’ το πρώτο ματς το πλεονέκτημα έδρας, δυσκολεύει αφάνταστα η υπόθεση πρόκριση πλέον, αλλά το πιο ανησυχητικό είναι ότι ο Ζοτς, κατά τη γνώμη μου, κατάφερε να πάρει ένα ματς στο οποίο δεν αναγκάστηκε καν να παίξει όλα τα χαρτιά του… Οψόμεθα!

    • Nikos Dimopoulos

      Μυρίζει σκούπα…..

    • Nikos Dimopoulos

      Ο Κάλινιτς είχε ποσοστό καριέρας 25% στα τρίποντα, έβαλε 4/6. Είναι η πρώτη φορά στην καριέρα του που βάζει 4 τρίποντα σε ένα ματς. Ο Μπογκντάνοβιτς είχε 5/6 και είναι η πρώτη φορά που βάζει 5 με τη φανέλα της Φενέρ. Ο Ντίξον είχε 3/5, στα 2 εκ των οποίων το χέρι του αμυντικού κόντευε να του βγάλει το μάτι…Χωρίς αυτά, δεν θα είχαμε σήμερα να μιλάμε για τακτικές και για τον Πασκουάλ που δεν αντέδρασε..

      • charalampopoulos13

        Συμφωνώ σε όλα αυτά.. και γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους είπα ότι του έκατσε ένα ματς του Ζοτς στο οποίο δεν αναγκάστηκε να κάνει και πάρα πολλά (πέρα απ’ το τρικ με τον Κάλινιτς που αναφέραμε). Αλλά αυτό δεν αποποιεί των ευθυνών του τον προπονητή.. Θεωρώ υποχρέωσή του να επέμβει κάπως στο ματς όταν αυτό στραβώνει, ακόμα κι αν η όποια απόφασή του δεν αποδειχθεί σωστή, παρά να περιμένει τη μοίρα του χωρίς καμία αντίδραση (στο τρίτο δεκάλεπτο η διαφορά κατέβαινε συνεχώς και δεν είναι ούτε το απολύτως φυσιολογικό, δηλαδή να πάρει τάιμ άουτ για να σταματήσει το ρυθμό της αντίπαλης ομάδας). Και ξαναλέω ότι μ’ αρέσει σαν προπονητής και δεν είμαι απ’ αυτούς που κράζουν με το παραμικρό. Απλώς περίμενα μια κάποια αντίδραση..
        Σε κάθε περίπτωση, το αυριανό ματς είναι το πιο δύσκολο. Αν βρει η ομάδα τα ψυχολογικά -κυρίως- αποθέματα να αντιδράσει και να ισοφαρίσει τη σειρά, τίποτα δεν είναι απίθανο. Αλλιώς το sweep είναι βέβαιο!

PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL203aEp2WGxQbGc0P2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2x3Vmo5dkZ3MkRrP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1dJVU8wTHRNc2FnP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL1hUTG1WMHRfWERVP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIxMDAlIiBzcmM9Imh0dHBzOi8vd3d3LnlvdXR1YmUuY29tL2VtYmVkL2hlSEZpaGc5NEtZP2F1dG9wbGF5PTEiIGZyYW1lYm9yZGVyPSIwIiBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4+PC9pZnJhbWU+
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iNTYwIiBoZWlnaHQ9IjMxNSIgc3JjPSJodHRwczovL3d3dy55b3V0dWJlLmNvbS9lbWJlZC9id2pJNTlRclVmcz9hdXRvcGxheT0xIiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3dmdWxsc2NyZWVuPjwvaWZyYW1lPg==
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvLXlBX1NEWkxCVU0/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvcUlEc1lEYXp3eW8/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvT0RQcXlyUXU4Rzg/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvbkFYU0JBdlFEckE/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvc3RzRm5NbjVvaDA/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=
PGlmcmFtZSB3aWR0aD0iMTAwJSIgaGVpZ2h0PSIzMTUiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvVFZpMjB1YnlNbDQ/YXV0b3BsYXk9MSIgZnJhbWVib3JkZXI9IjAiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4=