Πρώτα απ’ όλα καλή αρχή να έχουμε, διαβάστε εδώ λίγα λόγια για να… γνωριστούμε!
Ξεκίνησε το πρωτάθλημα της νέας Euroleague και οι ομάδες έχοντας μπροστά τους αχαρτογράφητα ύδατα προσπάθησαν για το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα έχοντας στο νου τους ότι κάθε απώλεια μετράει.
Στο Ρεάλ- Ολυμπιακός είδαμε τους γηπεδούχους να εκμεταλλεύονται τη δύναμη της έδρας και 2-3 ξεσπάσματα του Γιουλ για να πάρουν μια νίκη που ήρθε δύσκολα αλλά τελικά με μεγάλη διαφορά (η οποία μπορεί και να μετρήσει στο τέλος). Ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε αρκετά συμπαγής, στηρίχθηκε στον Σπανούλη και το Λοτζέσκι, αλλά δεν πήρε βοήθεια από τους υπόλοιπους παίκτες και έχοντας αρνητικούς πρωταγωνιστές τον Έρικ Γκριν και τον Κώστα Παπανικολάου άφησε το πρόβλημα που έχει στη θέση 5 να φαίνεται ακόμα μεγαλύτερο.
Στο Γαλατά- ΤΣΣΚΑ είδαμε γιατί η ομάδα του Ιτούδη εμφανίζεται ως το μεγάλο φαβορί για και για τον φετινό τίτλο. Παρόλο που δεν εντυπωσίασε, ήταν αποτελεσματική, με ξεκάθαρους τους ρόλους των παικτών και το φοβερό δίδυμο Τεόντοσιτς- Ντε Κολό να αλληλοσυμπληρώνεται ιδανικά. Η Γαλατά παραμένει μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος παρά την ποιότητα κάποιων παικτών της. Δεν νομίζω ότι μπορεί να περιμένει κανείς μεγάλα πράγματα από τους Τούρκους. Μελανό σημείο επίσης, η διακοπή του ματς λόγω ρίψης αντικειμένων.
Στο Μιλάνο έγινε ένα συναρπαστικό παιχνίδι μεταξύ της Αρμάνι και της Μακάμπι. Οι Ισραηλινοί λίγο έλλειψε να κλέψουν το παιχνίδι όμως ο Λάντεσμπεργκ κόπηκε στο τέλος σε λέι απ. Άναρχο παιχνίδι και φρενήρης ρυθμός από δύο ομάδες που δεν έχουν καμία διάθεση για άμυνα. Ο Χίκμαν ως νικητής έκλεψε τη δόξα από τον φονιά Γκάουντλοκ ενώ θετική παρουσία είχε για την Μακάμπι ο Τσίρμπες (μέχρι να αποβληθεί) και για την Αρμάνι ο Μακλιν. Περιμένω με ενδιαφέρον να δω πώς ο Ρέπεσα θα διαχειρίζεται τον Ραντούλιτσα.
Στο Βελιγράδι ο Ερυθρός Αστέρας μπροστά σε ένα καυτό κοινό, ξάφνιασε την Νταρουσάφακα, προηγήθηκε και με αιχμή του δόρατος τον Κούζμιτς κόντεψε να κάνει ζημιά στους φιλόδοξους Τούρκους του Μπλατ, οι οποίοι όμως σιγά σιγά ισορρόπησαν το ματς και πήραν ένα σημαντικό διπλό που τους δίνει κυρίως χρόνο για να αποκτήσουν ομοιογένεια και να παρουσιάσουν αυτό που έχει στο μυαλό του ο Μπλατ. Πολύ δύσκολο για μια καινούργια ομάδα να δείχνει τέτοιο χαρακτήρα σε μια πολύ δύσκολη έδρα και ενώ το ματς είχε στραβώσει από την αρχή.
Στο μακρινό Καζάν η παρέα του Κώστα Καϊμακόγλου άγγιξε τη νίκη και λίγο έλλειψε να κάνει μεγάλη ζημιά στη Μπαρτσελόνα, η οποία νίκησε χάρη σε ένα μεγάλο σερί στο τέλος, την προσωπικότητα του τεράστιου Ναβάρο και την τραγική επιλογή των παικτών της Ούνικς στο τέλος. Η ομάδα του Μπαρτζώκα παρουσιάστηκε εμφανώς ανέτοιμη και με μεγάλα προβλήματα τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση.
Η μεγάλη έκπληξη της αγωνιστικής παραλίγο να συμβεί στην Κωνσταντινούπολη όπου η καλοδουλεμένη Μπάμπεργκ του Τρινκιέρι με ηγέτη και “μυαλό” το Νίκο Ζήση έφτασε ένα σουτ από τη νίκη απέναντι σε μια νωθρή και αλαζονική Φενέρ που δεν δικαιολόγησε στο παρκέ το χαρακτηρισμό του φαβορί της διοργάνωσης που της αποδίδεται. Το σίγουρο είναι πάντως ότι μετά τις φωνές του Ζοτς η Φενέρ θα έχει πολύ καλύτερη απόδοση. Ακολουθεί άλλωστε μεγάλο παιχνίδι στην Βαρκελώνη. Αλήθεια, γιατί να κάνεις σουτ τριών πόντων ενώ χρειάζεσαι μόνο έναν πόντο για να πας το ματς στην παράταση και δύο για να το κερδίσεις;
Στην Αθήνα είδαμε τον εμφανώς ανέτοιμο Παναθηναϊκό να αγκομαχά απέναντι στην Ζαλγκίρις. Οι Λιθουανοί χωρίς άγχος και χωρίς να έχουν τίποτα να χάσουν μπήκαν συγκεντρωμένοι και στις δύο πλευρές του παρκέ. Παίζοντας απλό αλλά ουσιαστικό μπάσκετ και παλεύοντας για όλα τα ριμπάουντ, έβαλαν σε μπελάδες τους πράσινους οι οποίοι στηρίχθηκαν στις ατομικές ενέργειες του Παππά και στην εμπειρία του Μπουρούση για να αποφύγουν μια ήττα που θα κόστιζε πάρα πολύ. Σίγουρα πάντως προβλημάτισαν.
Τέλος, στο Μπασκονία- Εφές, είδαμε στην επιστροφή του Περάσοβιτς στο σπίτι του, να γίνεται ένα τρελό σε διακύμανση και ρυθμό ματς, με τον Αντρέα Μπαρνιάνι να εντυπωσιάζει και από την άλλη την Εφές να δυσκολεύεται να επιβάλλει το δικό της ρυθμό και να παίξει ορθολογικό μπάσκετ. Είναι ένα ερώτημα αν ο Περάσοβιτς θα οδηγήσει την Εφές σε ένα στυλ όμοιο με αυτό της περσινής Λαμποράλ ή θα προσπαθήσει να παίξει πιο οργανωμένο μπάσκετ. Το πρώτο δέιγμα δεν βοήθησε για να καταλάβουμε πού το πάει.
Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είδαμε ωραία παιχνίδια, με γρήγορο ρυθμό και υψηλά σκορ παρόλο που οι περισσότερες ομάδες εμφανίστηκαν ανέτοιμες. Είδαμε να κυριαρχούν οι επιθέσεις και όχι οι άμυνες, το pick ‘ n’ roll να μην αποτελεί πλέον την πρώτη επιλογή στο σχεδιασμό των επιθέσεων και η συχνότητα των επιθέσεων που εκδηλώνεται στα πρώτα 8-10’’ της κατοχής να αυξάνεται κατακόρυφα.
Επειδή η φετινή διοργάνωση αποτελεί μαραθώνιο 30 αγωνιστικών, καλό είναι σε κάθε περίπτωση να περιμένουμε προτού βγάλουμε τα συμπεράσματά μας για παίκτες και προπονητές. Σίγουρα όμως, όπως είπαμε και στην αρχή, περιθώρια για απώλειες και αδιάφορα ματς δεν υπάρχουν για κανέναν και αυτό κάνει τις ομάδες να εμφανίζονται πολύ ανταγωνιστικές από την αρχή προς τέρψιν των θεατών.