Ευρωλίγκα Πράξη 5η

Στο πρώτο παιχνίδι της 5ης αγωνιστικής σημειώθηκε μία μεγάλη έκπληξη. Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, η Ούνικς Καζάν πήρε την πρώτη της νίκη στη διοργάνωση υποχρεώνοντας αντιστοίχως την Φενέρμπαχτσε στην πρώτη της ήττα. Με ασταμάτητο για άλλη μια φορά τον Λάνγκφορντ και σημείο αναφοράς στη ρακέτα τον Παραχούτσκι που έκανε το παιχνίδι της ζωής του κερδίζοντας πάρα πολλές μάχες και μαζεύοντας 7 αμυντικά και 5 επιθετικά ριμπάουντ η ρώσικη ομάδα εμφανίστηκε για άλλη μια φορά σκληρή, προηγούνταν σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα μέχρι το δ΄δεκάλεπτο. Για άλλη μια φορά έδειχνε έτοιμη να χύσει την καρδάρα με το γάλα, όμως στα τελευταία λεπτά οι συνεχόμενοι πόντοι του Λάνγκφορντ και η αδυναμία των παικτών του Ζοτς να τον σταματήσουν, της χάρισαν τη νίκη. Παραμένει πάντως πρόβλημα για τους Ρώσους το μικρό rotation, η έλλειψη λύσεων από τον πάγκο και το γεγονός ότι είναι απολύτως μονοδιάστατο το επιθετικό της παιχνίδι. Από την άλλη πλευρά η Φενέρμπαχτσε δυσκολεύτηκε να αντιμετωπίσει αμυντικά τις ατομικές ενέργειες του Λάνγκφορντ και παρά την πολύ καλή εμφάνιση του Ντίξον είδε το Σλούκα να υποπίπτει σε 6 λάθη, να μην μπορεί να δώσει συνέχεια στις προηγούμενες εκπληκτικές εμφανίσεις του και να γίνεται μοιραίος στο τέλος. Είναι πάντως μια ήττα που δεν «πονάει» τους Τούρκους και δίνει στον Ζοτς την δυνατότητα να αφυπνίσει τους παίκτες του και να την χρησιμοποιήσει ως οδηγό για να βελτιώσει την ομάδα του.

Στο άλλο παιχνίδι της πρώτης ημέρας, στο Ισραήλ, η λαβωμένη Μπαρτσελόνα επιβλήθηκε της Μακκάμπι, επιβεβαιώνοντας τα στατιστικά που την αναδεικνύουν ως την καλύτερη αμυντικά ομάδα της διοργάνωσης. Παρά τις απουσίες, την κούραση και την έλλειψη παίκτη να αντικαταστήσει τον Ράις (ο Πένο είναι φιλότιμος αλλά δεν μπορεί) και τη δυστοκία στο σκοράρισμα, οι Καταλανοί πήραν για άλλη μια φορά αυτό που ήθελαν, περνώντας από μια πολύ δύσκολη έδρα και κερδίζουν ακόμα περισσότερο χρόνο μέχρι να επιστρέψουν οι τραυματίες. Η ομάδα από το Ισραήλ επιβεβαίωσε αυτό που όλοι έχουν καταλάβει ήδη, ότι δηλαδή στηρίζεται αποκλειστικά στις ατομικές εμπνεύσεις των περιφερειακών της (Γκάουντλουκ, Γουίμς, Σμιθ), δεν έχει μεγάλη διάθεση για άμυνα και αν στραβώσει το παιχνίδι δεν διαθέτει plan b.

Όπως όλοι, περίμενα να παρακολουθήσω μεγάλο παιχνίδι στο ΣΕΦ μεταξύ Ολυμπιακού και ΤΣΣΚΑ. Η ομάδα του Ιτούδη όμως, από πολύ νωρίς δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Ολυμπιακό, πήρε τον έλεγχο του αγώνα και μια διαφορά η οποία αυξανόταν διαρκώς. Οι Ρώσοι σκόραραν με όποιο τρόπο ήθελαν, ο Ολυμπιακός πέτυχε μόλις 7 πόντους στη β’ περίοδο και το μόνο που κατάφερε είναι να αντιδράσει προς το τέλος, όταν οι παίκτες της ΤΣΣΚΑ χαλάρωσαν, να φτάσει σε απόσταση αναπνοής αλλά να μην μπορεί να κάνει τη μεγάλη ανατροπή. Η εμφάνιση της ΤΣΣΚΑ ήταν εκπληκτική. Η άμυνα του Ιτούδη ήταν για σεμινάριο, ενώ στην επίθεση οι Τεόντοσιτς και Ντε Κολό μοίραζαν ή σκόραραν με όποιον τρόπο ήθελαν. Με λίγα λόγια η ΤΣΣΚΑ απέδειξε γιατί είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης και λογίζεται ως το μεγάλο φαβορί και για τη φετινή διοργάνωση. Ο Ολυμπιακός από την άλλη έχει πολλά θέματα να λύσει και κυρίως την τεράστια τρύπα στο 5 που καλύπτεται όταν παίζει up tempo παιχνίδια απέναντι σε ισάξιους αντιπάλους, αλλά μεγεθύνεται απέναντι σε διαβασμένες ομάδες που χτυπάνε μέσα στη ρακέτα. Αν στον Πειραιά νομίσουν ότι έχασαν από τη διαιτησία και δεν κοιτάξουν κατάματα τις αδυναμίες της ομάδας που ανέδειξε η ΤΣΣΚΑ, τότε θα έχουν ηττηθεί διπλά.

Στο Μπάμπεργκ, η ομάδα του Τρινκιέρι κατάφερε επιτέλους να πάρει ματς που κρίνεται στο τέλος, απέναντι στην Αρμάνι Μιλάνο, έστω και αν χρειάστηκε τον έξτρα χρόνο της παράτασης σε ένα συναρπαστικό στην εξέλιξή του μάτς. Ήταν αυτή μάλιστα που έκανε την ανατροπή καθώς προηγήθηκε λίγο πριν το τέλος της τρίτης περιόδου και ενώ οι Ιταλοί έδειχναν να ελέγχουν το παιχνίδι καλύτερα. Ο Ντάριους Μίλερ έκανε μάλλον το παιχνίδι της ζωής του με 27 πόντους, ενώ ο Νίκος Ζήσης ήταν και πάλι καταλυτικός για την ομάδα του έχοντας άξιο συμπαραστάτη το Νικολό Μέλι, ο οποίος βγάζει μεγάλη ωριμότητα στο παιχνίδι του. Από την Αρμάνι μεγάλο παιχνίδι έκαναν οι Τζεντίλε και Μακνίλ, ενώ ο Χίκμαν ήταν αυτός έδινε σκορ στην ομάδα του όταν αυτή κολλούσε και έστειλε το παιχνίδι στην παράταση με 3/3 βολές. Χορταστικό παιχνίδι από δύο ομάδες που εμφανίστηκαν διαβασμένες, χτυπούσε η μία τα αδύναμα σημεία της άλλης, ήταν ισορροπημένες σε άμυνα και επίθεση και προσπάθησαν να κερδίσουν τον αγώνα παίζοντας το παιχνίδι τους. Επαναλαμβάνομαι αλλά αξίζει: είναι παράδειγμα προς μίμηση η ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Γερμανοί φίλαθλοι. Νομίζω ότι θα αποτελεί στο μέλλον θέλγητρο για κάθε παίκτη να αγωνίζεται σε τέτοια ατμόσφαιρα και ίσως είναι η απάντηση σε όσους αναρωτιούνται γιατί παίκτες όπως ο Νίκος Ζήσης προτιμούν να μείνουν εκεί παρά να επιστρέψουν στην ελληνική ζούγκλα.

Στη Μαδρίτη, η Ρεάλ νίκησε πιο δύσκολα από ό,τι αναμενόταν την Γαλατάσαραϊ, αφήνοντας τους Τούρκους χωρίς νίκη – η μοναδική πλεόν ομάδα- στη διοργάνωση μετά από 5 αγώνες. Οι παίκτες του Αταμάν εμφανίστηκαν μαχητικοί ενώ αντιστοίχως του Λάσο αρκετά χαλαροί και έτσι εξηγείται το γεγονός ότι η Γαλατά πήγε στα αποδυτήρια προηγούμενη στο ημίχρονο. Στην γ΄ περίοδο ο Γιούλ ανέλαβε δράση, σκόραρε μεγάλα σουτ και κάπως έτσι η Ρεάλ μπήκε στη θέση του οδηγού και έφτασε τελικά στη νίκη, αν και δεν μπόρεσε μέχρι και το τελευταίο λεπτό να καθαρίσει το ματς και να νιώσει άνετα. Στο τέλος της βραδιάς το μόνο που μετράει για τους Μαδριλένους είναι ότι έβγαλαν την υποχρέωση και πήραν μια νίκη που έπρεπε να πάρουν. Οι της Γαλατά, μπορούν ίσως να κρατήσουν τη μαχητικότητα που έβγαλαν απέναντι σε μια μεγάλη ομάδα και μάλιστα εκτός έδρας, αλλά το ταμείο είναι μείον.

Στο Κάουνας η Ζαλγκίρις για άλλη μια φορά έπαιξε συμπαθητικό μπάσκετ, έδειχνε έτοιμη να πάρει τη δεύτερή της νίκη στη διοργάνωση όμως στο δεύτερο ημίχρονο η Νταρουσάφακα αφυπνίστηκε, στηρίχθηκε στον πιο ουσιαστικό και μυαλωμένο παίκτη που διαθέτει, τον Ουοναμέικερ, και μαζί με λίγη δόση τύχης στα τελευταία λεπτά, πήρε την τρίτη εκτός έδρας νίκη της.

Στην Τουρκία, διεξήχθη ένα συναρπαστικό στην εξέλιξη και τις διακυμάνσεις του παιχνίδι, στο οποίο η Εφές νίκησε τελικά τον Παναθηναϊκό στην δεύτερη παράταση, εξασφαλίζοντας μάλιστα απρόσμενα και ένα +8 που μπορεί στο τέλος να μετρήσει. Στο πρώτο ημίχρονο οι πράσινοι ήταν πάρα πολύ συγκεντρωμένοι, οδηγούσαν την επίθεση της Εφές σε συνεχή λάθη και είχαν πολύ καλή στόχευση στις επιθέσεις τους. Διατηρούσαν έτσι με ευκολία διψήφιο προβάδισμα, παρά την σαφέστατη υπεροχή των Τούρκων στα ριμπάουντ και κυρίως στα επιθετικά. Βοηθούσε βέβαια η επιπολαιότητα του Ερτέλ, στην επίθεση της Εφές, και το υψηλό ποσοστό των πρασίνων στα σουτ 3 πόντων. Αφού δεν καθάρισε το ματς όταν είχε ευκαιρία στο ά ημίχρονο, ο Παναθηναϊκός είδε την διαφορά να εξανεμίζεται πολύ γρήγορα στις αρχές του γ’ δεκαλέπτου. Η Εφές ανασυντάχθηκε, βρήκε μεγάλα σουτ, κυρίως όμως έσφιξε πάρα πολύ την άμυνα, μπλόκαρε το τριφύλλι και ανανεώνοντας τις επιθέσεις της με επιθετικά ριμπάουντ, έβρισκε λύσεις στο σκοράρισμα. Το παιχνίδι έγινε ντέρμπυ και οδηγήθηκε στα τελευταία λεπτά. Όλα έδειχναν ότι ο Πασκουάλ θα έπαιρνε την τρίτη σερί νίκη του, καθώς με τους πράσινους στο +2 και το χρονόμετρο στο 27’’ ο Παππάς είχε τη μπάλα στα χέρια του. Επιχείρησε όμως τρίποντο αντί της διείσδυσης με αποτέλεσμα να αστοχήσει και να δώσει την ευκαιρία στον Κότον να ισοφαρίσει. Στην τελευταία επίθεση ο Παναθηναϊκός βρήκε ελεύθερο τρίποντο από τη γωνία με τον ζεστό Νίκολς, αστόχησε όμως και έτσι το ματς πήγε στην παράταση. Η Εφές έδειξε να έχει περισσότερες δυνάμεις και θα έπαιρνε τη νίκη αν ο Ρίβερς με buzzer beater σε διείσδυση δεν έσωζε προς τον παρόν την παρτίδα για την ομάδα του Πασκουάλ. Ένα σερί 9-0 στο ξεκίνημα της β’ παράτασης για την Εφές, οδήγησε τον Παναθηναϊκό να κυνηγάει ξανά το θαύμα. Πλησίασε μεν, καθώς στο 86-83 έκλεψε την μπάλα και βγήκε στον αιφνιδιασμό, όμως μια λάθος πάσα του Καλάθη, δύο εξ επαφής άστοχα σουτ του Μπουρούση και η κόπωση των λίγων παικτών που χρησιμοποίησε ο Πασκουάλ, έδωσαν στην δυναμική Εφές τη νίκη. Αξιοσημείωτο ότι από το 30 μέχρι το 43 η Εφές δεν χρεώθηκε με φάουλ (παρά την πολύ δυνατή άμυνα που έπαιζε), ενώ ο Παναθηναϊκός εκτέλεσε τις τελευταίες βολές στο δωδέκατο λεπτό του παιχνιδιού. Η άμυνα της Εφές κάποιες στιγμές έμοιαζε απροσπέλαστη με τεράστια και φουλ αθλητικά κορμιά. Ο Παναθηναϊκός έχασε πολύ μεγάλη ευκαιρία να πετύχει σημαντικό διπλό απέναντι σε μια φιλόδοξη και πολύ δυνατή ομάδα.

Τέλος, στο Βελιγράδι, η Μπασκόνια νίκησε για πρώτη φορά στην ιστορία της τον Ερυθρό Αστέρα που δείχνει ευάλωτος και δεν μπόρεσε να δώσει συνέχεια στη μεγάλη νίκη επί της Μπαρτσελόνα. Η ομάδα του Σίτο Αλόνσο διατηρούσε σταθερά το προβάδισμα στο σκορ από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης με τους Σέρβους κι έφτασε με σχετική άνεση στη νίκη με μεγάλους πρωταγωνιστές τους Λάρκιν και Μπομπουά.