Ξεκινάει λίαν συντόμως ίσως η πιο περίεργη, δυναμική, γεμάτη προσδοκίες σεζόν για τους Μαχητές από το Bay Area. Οι Golden State Warriors πέρσι προσπάθησαν -και κατάφεραν- να τραβήξουν όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω τους σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, μέχρι το τελευταίο κυριολεκτικά δευτερόλεπτο. Μπορεί η τύχη να μη τους χαμογέλασε (ελέω Irving-James), όμως φέτος είναι πιο αποφασισμένοι από ποτέ για την απόλυτη history-maker σεζόν. Όχι ότι έμειναν πολλά ρεκόρ που δεν έχουν το όνομα τους πάνω –είτε ομαδικά είτε ατομικά-, αλλά αυτή η σεζόν είναι η ευκαιρία τους να γράψουν ιστορία όπως ίσως κανείς άλλος δεν το έκανε.
Η ιστορία γράφεται από τον Ιούλιο
Με τη βοήθεια των συγκυριών που θέλει το salary cap να εκτινάσσεται στα $94Μ και έχοντας φθηνά συμβόλαια αυτά των Curry-Thompson ($12Μ και $16Μ), βρέθηκε στην εξαιρετικά ευχάριστη θέση να μπορεί να υπογράψει τον free agent Kevin Durant για το max συμβόλαιο των $26Μ, κάνοντας χώρο στο salary cap με την αποδέσμευση των Ezeli, Bogut, Barnes και υπογράφοντας “φθηνά” συμβόλαια για τη θέση “5” τον Pachulia ($2.8M) και τον Varejao ($1.5M) και τον έμπειρο David West ($1.5Μ) για τις θέσεις “3” και “4”.
Μια σεζόν γεμάτη ιδιαιτερότητες
Οι ιδιαιτερότητες της επερχόμενης σεζόν πολλές. Οι αλλαγές στο ροστερ ήταν σαρωτικές χωρίς όμως να επηρεαστεί το γενικό πλάνο της τακτικής την οποία εφαρμόζει ο Steve Kerr. Κατά τη διάρκεια της pre-season είδαμε να απαντιέται και το μεγάλο ερώτημα που ταλανίζει τους οπαδούς -και μη- του Γκολτεν Στειτ: Θα ταιριάξει στο στυλ παιχνιδιού τους ο K.D.;
Ο KD λοιπόν με πρωτοφανή τρόπο εμφανίστηκε απροσδόκητα ενσωματωμένος στο σύνολο και απάντησε στο ερώτημα με τον πιο εμφατικό τρόπο, κάτι που μένει να κάνει και στην regular season. Άλλωστε είναι αυτά τα προτερήματα που διαθέτει (και δεν είναι λίγα) που εκτιμάει απεριόριστα ο Steve Kerr και το επιτελείο του, που εδώ και ένα χρόνο προσπαθούν να φέρουν στην ομάδα και εν τέλει το κατάφεραν το φετινό καλοκαίρι. Με λίγα λόγια οι Warriors αναβάθμισαν κατά πολύ τη θέση “3” τους αντικαθιστώντας τον άπειρο Barnes ο οποίος εξαφανίστηκε στα play-off με τον αδιαμφισβήτητης ποιότητας KD, κάνοντας φυσικά και τις απαραίτητες ανακατατάξεις στο roster.
Αναμενόμενη εξέλιξη θα είναι ένας περιορισμός στα σουτ για Curry-Thompson που ενδεχομένως να ρίξουν λίγο περισσότερο βάρος στις assist, παρά στις διεισδύσεις για τις οποίες πλέον υπάρχει ο κατάλληλος άνθρωπος. Τη βρόμικη δουλειά του rebound φαίνεται να επωμίζεται ο «εργάτης» Pachulia και ο πάντα φιλότιμος και πολυπράγμων Draymond Green. Συμπερασματικά, η death lineup έχει εξελιχθεί σε mega-death lineup, οι συσχετισμοί και οι δυνατότητες της οποίας ξεπερνούν και την πιο ζωηρή φαντασία κάθε μπασκετικού αναλυτή.
Ένας στρατός από haters
Για πρώτη φορά πέρσι οι Warriors είδαν τα φώτα της δημοσιότητας να στρέφονται πάνω τους τόσο έντονα, και σίγουρα με θετική προδιάθεση, καθώς κατά τη διάρκεια της σεζόν καταρρίφθηκαν ούτε ένα ούτε δύο αλλά 38 (!) ρεκορ είτε ομαδικά είτε ατομικά. Επόμενο είναι ότι τη φετινή σεζόν ο πήχης και οι προσδοκίες θα είναι ιδιαίτερα ψηλά, και επαφίεται στη χημεία για το κατά πόσο οι GSW θα καταφέρουν για ακόμα μία χρονιά να γράψουν ιστορία.
Το κακό σε αυτή την υπόθεση είναι ότι πλέον οι GSW και προσωπικά ο K.D. αλλά και ο D.Green έχουν αποκτήσει μεγάλο fan club από haters, κάτι που ίσως είναι πρωτόγνωρο για αυτούς. Το πόσο θα τους επηρεάσει είναι ένα ερώτημα που μένει να απαντηθεί, αν και μεταξύ μας δεν βλέπω να τους απασχολεί ιδιαίτερα. Οι Warriors είναι ένα σύνολο που έχει πρωταρχικό μέλημα να διασκεδάζει το παιχνίδι και κατά δεύτερο λόγο να κερδίζει και ίσως το πρώτο να είναι και το κλειδί για το δεύτερο.
Η φυσική κατάσταση και οι τραυματισμοί θα παίξουν κι αυτοί το ρόλο της, καθώς οι 3 “μεγάλοι” της ομάδας (KD, Green, Thompson), έπαιξαν κανονικά το καλοκαίρι στους Ολυμπιακούς του Ρίο, μετά από μια κοπιαστική σεζόν που τους βρήκε εξαντλημένους (ειδικά οι Green-Thompson) ψυχικά και σωματικά στους τελικούς με το Cleveland του Lebron James. Το μοτίβο που εφαρμόζει ο L.J. είναι ίσως και το κλειδί της επιτυχίας του, καθώς φροντίζει καθ’ όλη τη διάρκεια της regular season -και ιδίως προς το τέλος της- να ξεκουράζεται, κάτι που δεν ήταν εφικτό για τους περσινούς εξαντλημένους Warriors που κυνηγούσαν το 73-9. Τι κι αν το πέτυχαν, από τη στιγμή που δεν επιστεγάστηκε η προσπάθεια τους με το δαχτυλίδι, το απίστευτο αυτό ρεκόρ έχασε μεγάλο μέρος της αίγλης του.
Το παιχνίδι των Warriors απαιτεί εξαιρετική φυσική κατάσταση καθώς προϋποθέτει πολλή ενέργεια στο αμυντικό παιχνίδι και γρήγορο transition στην επίθεση (defend-and-run), καθώς και διαρκή κίνηση στο παρκέ, ιδίως δε φέτος που αναμένεται τακτικό παιχνίδι με αλλαγές στα μαρκαρίσματα από πολλούς αντιπάλους. Ο επιρρεπής τα προηγούμενα χρόνια Kevin Durant σε τραυματισμούς, πρέπει να διαχειριστεί σωστά ανάμεσα στα παιχνίδια ώστε να πάρει το franchise το 101% απ’ αυτόν, καθώς έχει επενδύσει πάρα πολλά πάνω του. Το στοίχημα για τον Steve Kerr θα είναι το trade-off ανάμεσα στο θέαμα, τα αποτελέσματα και την διατήρηση της καλής φυσικής κατάστασης των παικτών του.
Ο πάγκος είναι ένα ακόμα φλέγον ερώτημα, καθώς από τη μία η αποχώρηση των έμπειρων, φιλότιμων και αποδοτικών Speights, Ezeli, Barbosa, Rush και από την άλλη η προσθήκη του David West και η αναμενόμενη χρησιμοποίηση των άπειρων McAdoo, Looney, Clark και του rookie McCaw, αλλάζουν άρδην το τοπίο στα παραγωγικά λεπτά που θα χρειαστεί να δώσουν. Σε παιχνίδια που η διαφορά δεν το επιτρέπει, πιθανόν να μη δούμε μεγάλα πειράματα από τον Steve Kerr στην 4η περίοδο όπως μας έχει συνηθίσει, και αυτό ίσως να έχει τις επιπτώσεις του. Εκτός αν παρατήσει από νωρίς κάθε φιλόδοξη ιδέα για οποιοδήποτε ρεκόρ ή θέαμα και επικεντρωθούν αποκλειστικά στην ουσία του αποτελέσματος και μακροχρόνια στους τελικούς (είναι ή δεν είναι μαθητής του Coach Pop;).
Ο παράγοντας Χ
Τέλος, έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες επιτυχίας αποτελεί και ο Steve Kerr, ο προπονητής των Μαχητών. Ο Kerr καλείται να συνεχίσει να εξελίσσει το παιχνίδι της ομάδας όπως έκανε από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την ομάδα και να διορθώσει τα όποια κενά υπήρχαν στο παρελθόν τα οποία ίσως κόστισαν τον τίτλο και τον παρολίγο αποκλεισμό από τους Oklahoma Thunder. Όχι ότι θα έχει εξαιρετικά δύσκολη δουλειά μετά και την προσθήκη του Durant, όμως αν το πράγμα στραβώσει την κρίσιμη στιγμή, είναι αυτός που θα πάρει την ευθύνη της χημείας μέσα στο παρκέ και αυτό ίσως να τον φέρει σε θέση να πάρει ορισμένες δύσκολες αποφάσεις.
Μία από αυτές πιθανότατα θα έχει να κάνει με τον Green για τον οποίο κυκλοφορούν ήδη αρκετές φήμες για τις σχέσεις του με τους συμπαίκτες και δει τον Klay Thompson, όπως επίσης και με τον ίδιο τον Kerr. Εξάλλου όλοι θυμόμαστε την συμπεριφορά του στους τελικούς, και είναι στο χέρι του coach να βάλει σε μια τάξη την εκρηκτική του προσωπικότητα. Ο Kerr έχει αποδείξει ότι δουλεύει πάρα πολύ προσεκτικά εντός και εκτός γηπέδου την ομάδα που περιλαμβάνει εκτός από τους παίκτες και το επιτελείο του, γι’ αυτό και αποτελεί ίσως τον πιο σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα της επίτευξης των φετινών στόχων.
Αρχική πεντάδα (Megadeath Lineup)
Stephen Curry | 30.1 πόντοι, 5.4 ριμπάουντ, 6.7 ασσίστ
Klay Thompson | 22.1 πόντοι, 3.8 ριμπάουντ, 2.1 ασσίστ
Kevin Durant | 28.2 πόντοι, 8.2 ριμπάουντ, 5.0 ασσίστ
Draymond Green | 14.0 πόντοι, 9.5 ριμπάουντ, 7.4 ασσίστ
Zaza Pachulia | 8.6 πόντοι, 9.4 ριμπάουντ, 1.7 ασσίστ
Οι πιο σημαντικοί “έκτοι παίκτες”
Andre Iguodala | 7.0 πόντοι, 4.0 ριμπάουντ, 3.4 ασσίστ
Shaun Livingston | 6.3 πόντοι, 2.2 ριμπάουντ, 3.0 ασσίστ
David West | 7.1 πόντοι, 4.0 ριμπάουντ, 1.8 ασσίστ
Με λίγα λόγια
Ό,τι κι αν μας επιφυλάσσει η ερχόμενη σεζόν, το σίγουρο είναι ότι το θέαμα και οι εμπειρίες που θα ζήσουμε θα είναι πρωτόγνωρες. Άσχετα ακόμα και από τον τίτλο του πρωταθλητή, τον οποίο οι bookmakers αν μπορούσαν θα τον είχαν ήδη απονείμει στους Μαχητές (βλ. απόδοση κατάκτησης 1.80 με KD, από 3.80 μία μέρα πριν την μεταγραφή), το νέο πρωτάθλημα υπόσχεται πάρα πολλά και όχι μόνο από τη μεριά των Μαχητών αλλά και των υπόλοιπων ομάδων οι οποίες έχουν ενισχυθεί σημαντικά, ενώ και η ποσότητα ταλέντου που προστέθηκε από το draft της περασμένης σεζόν ήταν εξαιρετικά πλούσιο. Καλή μπασκετική σεζόν σε όλους λοιπόν!
Συμφωνώ με την ανάλυση, αλλά είδα κάποια λαθάκια.
Το Salary cap φέτος θα είναι $94m.
Ο Curry θα αμείβεται με $12m στον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του. Επίσης φθηνός είναι και ο Green (15), ειδικά με τα νέα δεδομένα.
Ο West είναι 4αρι και μπορεί να παίξει στο 5 όχι στο 3.
Ο Barnes δεν είναι άπειρος, όταν παίζει 4 χρόνια στην ίδια ομάδα και όντας βασικός τα 2 χρόνια, που η ομάδα είναι contender. Το πρόβλημα του ήταν ότι παρέμεινε στάσιμος με παρόμοια στατιστικά αυτά τα χρόνια και στα playoffs, όπως επισημαίνεται σωστά, ήταν κακός και είδικα εκεί που τον χρειαζόταν περισσότερο η ομάδα στα τελευταία παιχνίδια, με τον τραυματισμό του Bogut, τον μικροτραυματισμό του Iguodala και την απουσία του Green.
Η death line-up πέρσι ήταν Curry-Thompson-Barnes-Iguodala-Green, ενώ φέτος τη θέση του Barnes θα την πάρει ο KD, ανεβαίνοντας όμως στο 4.
Για το Kerr έχω και γω θετική γνώμη, αλλά στους τελικούς ηττήθηκε κατά κράτος και από τον Donovan, αλλά και από τον Lue, που θα ναι και φέτος ο αντίπαλός του, με το πολύ απλό τρικ, να κάνει screen o Lebron στον παίχτη του Curry και να παίρνει την μπάλα, έτσι ώστε να έχει mismatch, να το κουράσει και να τον φορτώσει με φάουλ. Η αντιμετώπιση του όμως, φέτος δυσκολεύει και χωρίς το rim protection των Bogut και Ezeli, σίγουρα θα βοηθήσει σε αυτόν τον τομέα ο KD, αλλά η διαφορά είναι μεγάλη.
Επειδή λογικά πήραν το μάθημά τους πέρσι, δεν θα κυνηγήσουν ιδιαίτερα τα ρεκόρ, αλλά θα πάνε ξεκούραστοι στα playoffs, για το πρωτάθλημα. Η διαφορά, έναντι των υπολοίπων (και βασικά με τους Cavs και τους Spurs, που είναι οι μόνοι που μπορούν να τους ανταγωνιστούν) είναι πολύ μεγάλη. Χωρίς τραυματισμούς στα playoffs, δεν χάνουν πάνω από μια φορά από τον ίδιο αντίπαλο. Το θέμα είναι αν τραυματιστεί ένας από τους 4 star τους, θα φανούν χειρότεροι από πέρσι, λόγω μικρότερου βάθους.
Καταρχήν σε ευχαριστώ για το σχόλιο.
Έχεις δίκιο για τα νούμερα, έγινε εκ παραδρομής. Το 15αρι είναι του Green που προσωπικά (άσχετα με τα τωρινά δεδομένα) το θεωρώ ρεαλιστικό (ίσως μόνο 2-3Μ παραπάνω).
Για τον Μπαρνς θεωρώ πως δεν όντως δεν έχει την απαραίτητη εμπειρία, ίσως και ακριβώς για αυτόν τον λόγο που αναφέρεις οτι έχει παίξει σε μία μόνο ομάδα (2μιση σεζόν στην ουσία) και νομίζω πως αυτός ήταν ο λόγος της εξαφάνισης του στα playoff, όταν το βάρος έπεσε σε αυτόν λόγω των αλλαγών στα μαρκαρίσματα που αναφέρεις κι εσύ παρακάτω. Ειδάλλως πρέπει να δεχτώ οτι το συμβόλαιο του είναι εξωπραγματικό έως σκανδαλώδες.
Για τον David West ο οποίος είναι καθαρό 4ρι (έχει παίξει 3αρι στην αρχή της καριέρας του αλλά όχι τόσο πετυχημένα), δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα ποιος θα είναι ο ρόλος του μέσα στο παρκέ, εξάλλου στο σύγχρονο μπάσκετ και δει το μπάσκετ των Warriors λίγη είναι η διαφορά μεταξύ 4-5 και 3-4. Τα νούμερα της καριέρας του πάντως δεν προδίδουν 5αρι. Κάτι παρόμοιο ισχύει και για την νέα megadeath lineup με τους ρόλους να συγχέονται στην frontcourt.
Όσο για τον Steve Kerr, επισημαίνεις αυτό ακριβώς που αναφέρω οτι θα χρειαστεί δουλειά λόγω των αλλαγών στα μαρκαρίσματα που εφάρμοσε επιτυχημένα στους τελικούς κυρίως ο Lue. Νομίζω και υποθέτω πως πάει υποψιασμένος πλέον και διαβασμένος. Για τον πάγκο συμφωνώ απόλυτα θα παίξει τεράστιο ρόλο ειδικά σε περίπτωση τραυματισμού (χτύπα ξύλο).
Για τον Green, δεν τον είχα δει και πολύ πριν την ανανέωση του, για να ξέρω αν άξιζε αυτά τα λεφτά, αλλά τα τελευταία 2 χρόνια που τον βλέπω πολύ, τα λεφτά του τα αξίζει και με το παραπάνω, κάνει πάρα πολλές δουλειές (άμυνα, leadership, μαχητικότητα, δημιουργία, σουτ). Αν έβγαινε τώρα στην free agency, πιστεύω θα έβρισκε πολύ εύκολα max contract.
Το συμβόλαιο του Barnes (Parsons, Conley, Batum,Mazgov και ένα σωρό άλλων) είναι σίγουρα υπερβολικό, απλά ήταν τυχερός με το timing της αύξησης του salary cap.
Για τον West δεν το ήξερα ότι ξεκίνησε ως 3. Πάντως σε Pacers και Spurs, εκτός από 4 τον είδα να πηγαίνει και λίγο στο 5. Και εφόσον είναι μεγάλος και αργός (και χοντρούλης θα έλεγα), δεν μπορεί πλέον στο 3, εξού και η διαφωνία μου. Ισχύει όμως απόλυτα αυτό που λες με τους ρόλους. Ουσιαστικά το small ball δεν αναφέρετε αποκλειστικά σε χαμηλά σχήματα, αλλά και σε παίχτες που μπορούν να κάνουν αλλαγές, ανά πάσα ώρα και στιγμή, με τους ρόλους να αλλάζουν και αυτοί.
Ο Donovan ήταν αυτός, που εφάρμοσε πρώτος πολύ καλά αυτό με τις αλλαγές και τα βρήκαν σκούρα (με τον Curry να δείχνει πιο αργός, με το πρόβλημα στο γόνατο). Και ο Lue το έκανε, απλά πριν μίλαγα για την επίθεση των Cavs. Υποψιασμένος πιστεύω ότι θα ήταν και πέρσι, δεν νομίζω να μην το κατάλαβε, όταν το καταλαβαίνουμε εμείς. Το θέμα είναι ότι το τρικ αυτό, είναι τόσο απλό, όσο και δύσκολα αντιμετωπίσιμο (ειδικά όταν ο παίχτης που μαρκάρει ο Curry, είναι ο καυτός Irving και δεν μπορούν να τον αφήσουν να πάει under ή γενικά να καθυστερήσει). Σίγουρα πάντως κάτι θα σκεφτεί.
Στα playoff ο Ντονοβαν έβαλε τον KD πάνω στον Green για να τον εξουδετερώσει και ετσι τους ανάγκασε να πάνε στο 1 με 1 και να δημιουργηθεί mismatch στον Barnes το οποίο όμως δεν μπορούσε να το εκμεταλλευτεί ακόμα και απέναντι σε πιο αργούς αμυντικούς. Δίνω το οριτζιναλ της τακτικής στον Ντονοβαν καθώς ο Λου απλώς αντέγραψε την τακτική βάζοντας αντίστοιχα τον Lebron πάνω στον Green και ποντάροντας πάλι στον Barnes. Στην ουσία εκεί χάθηκε το παιχνίδι γτ αν ο Barnes μπορούσε να βγάλει μερικές μόνο από τις φάσεις που του δοθηκαν και δεν εξαφανιζόταν, θα βλέπαμε άλλους τελικούς.
Είναι ωραίο θέμα και μπορούμε να το αναλύσουμε σε ένα καινούριο άρθρο πως δλδ με Durant οι Warriors θωρακίζουνται απέναντι σε αυτήν ακριβώς την τακτική.
Βλέπω αδυναμία στη θέση 5. Πέρυσι υπήρχε τρύπα με τους τραυματισμούς του Bogut. Περίμενα ότι θα προσπαθούσαν να την καλύψουν.