Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία και ένα συναρπαστικό τετραήμερο με 16 αγώνες και πολύ πλούσιο θέαμα. Νομίζω ότι σε πρώτη φάση οι εμπνευστές της νέας μορφής της Euroleague δικαιώθηκαν πλήρως. Το θέαμα ήταν συναρπαστικό και οι ομάδες δεν έδειξαν σημάδια κόπωσης από τα back to back παιχνίδια και ταξίδια. Μένει να δούμε αν αυτός ο φρενήρης ρυθμός που έχει λάβει η διοργάνωση μπορεί να συνεχιστεί.
Αυτά που είδαμε από κάθε ομάδα είναι τα εξής (η αναφορά γίνεται με τη σειρά που το επίσημο site της Euroleague κατατάσσει τις ομάδες):
Η Ανατολού Εφές, για την 3η αγωνιστική, αποδείχθηκε σκληρό καρύδι μέσα στην έδρα της απέναντι στην ΤΣΣΚΑ, όμως παρόλο που προσπάθησε δεν μπόρεσε να κλέψει το παιχνίδιΤο θετικό για τους Τούρκους είναι ότι ο ΝτεΣον Τόμας αρχίζει και προσαρμόζεται ενώ ο Ερτέλ φαίνεται να βρίσκει ρυθμό.
Στο δεύτερο παιχνίδι, η Εφές με την πλάτη στον τοίχο και το 0-3, φιλοξενήθηκε στην έδρα της συμπολίτισσας Νταρουσάφακα. Παρόλο που ήταν πίσω σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, κατάφερε να κλέψει τη νίκη στα τελευταία λεπτά με πρωταγωνιστή των Χανεϊκατ και πολύ καλό ΝτεΣον Τόμας.
Είναι εμφανές ότι οι παίκτες του Περάσοβιτς ακόμα ψάχνονται και δυσκολεύονται πολύ να βρουν ρυθμό απέναντι σε ομάδες που ξέρουν να ελέγχουν το παιχνίδι. Ο τραυματισμός του Γκρέϊντζερ δημιουργεί νέους πονοκεφάλους στον προπονητή, από την άλλη όμως μπορεί να απελευθερώσει τον Ερτέλ.
Η Μπασκόνια, έκανε το μεγάλο διπλό της 3ης αγωνιστικής καθώς επικράτησε της Ρεάλ μέσα στη Μαδρίτη. Οι Βάσκοι μπήκαν πολύ δυνατά και σόκαραν τους παίκτες της Ρεάλ και πήραν διψήφια διαφορά από πολύ νωρίς. Οι Μαδριλένοι αντεπιτέθηκαν όμως οι παίκτες του Σίτο Αλόνσο άντεξαν και με καθοριστικά τρίποντα κράτησαν τη νίκη.
Για την 4η αγωνιστική ο Μπασκόνια υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό. Ήταν ένα από τα πιο όμορφα παιχνίδια με ξέφρενο ρυθμό, πολλά τρίποντα και δύο ομάδες που αρνούνταν να χάσουν. Οι Βάσκοι είχαν ελαφρύ προβάδισμα από την αρχή μέχρι και λίγα λεπτά πριν από το φινάλε, όμως παρότι βρήκαν ελεύθερα τρίποντα δεν ευστόχησαν και έχασαν το παιχνίδι.
Παρόλο που ο απολογισμός ήταν μία νίκη μία ήττα, η Μπασκόνια απέδειξε ότι μπορεί να παίξει μέσα σε δύο μέρες δύο πολύ δύσκολα και δυνατά παιχνίδια στον ίδιο ρυθμό χωρίς να επηρεαστεί καθόλου. Είναι εντυπωσιακό πως παρά τη ριζική αναδόμηση σε ρόστερ και πάγκο, η Μπασκόνια συνεχίζει από εκεί που τελείωσε πέρυσι. Παίζει όλα τα παιχνίδια σε up- tempo, στηρίζεται πολύ στο ένστικτο των παικτών της που έχουν το ελεύθερο να εκτελούν από το τρίποντο χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο Λάρκιν έχει ανεβάσει πολύ την απόδοσή του και σε κάποιες φάσεις, ειδικά στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, έσπασε τους αστραγάλους των αντίπαλων ψηλών. Σημαντικό ότι η απουσία του Μπαρνιάνι δεν επηρέασε την απόδοση της ομάδας.
Η Μπάμπεργκ είχε απολογισμό δύο ήττες, από τον Παναθηναϊκό εντός έδρας και από την Μπαρτσελόνα εκτός. Και οι δύο ήττες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τιμητικές για την ομάδα του Τρινκιέρι, ωστόσο δεν παύουν να είναι ήττες. Την 3η αγωνιστική στη Γερμανία η Μπάμπεργκ υποδέχτηκε τον Παναθηναϊκό στο ντεμπούτο του Πασκουάλ στον πράσινο πάγκο. Στο πρώτο ημίχρονο οι Γερμανοί δυσκολευόταν πολύ να ανοίξουν την άμυνα του τριφυλλιού και έμειναν κοντά στο σκορ κυρίως χάρη στα μεγάλα σουτ που έβγαλαν από την περιφέρεια. Στο δεύτερο ημίχρονο οι παίκτες του Τρινκιέρι με μπροστάρη και μαέστρο τον εκπληκτικό Νίκο Ζήση, ο οποίος εκτός από δημιουργός έγινε και εκτελεστής, άλλαξαν τελείως συμπεριφορά. Αν και στην άμυνα εξακολουθούσαν να δυσκολεύονται, κατάφεραν να βελτιώσουν την κίνηση τους στην επίθεση και άνοιξαν την ρακέτα του Παναθηναϊκού βρίσκοντας πολλά drive. Στο τέλος, αν επιδείκνυαν την στοιχειώδη ψυχραιμία θα έπαιρναν εύκολα τη νίκη, η οποία όμως γλίστρησε μέσα από τα χέρια τους αφού για δύο λεπτά δεν μπορούσαν να σκοράρουν αλλά ούτε και να αμυνθούν. Το τελευταίο σουτ ήταν και πάλι στα χέρια τους, όπως και στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στη Φενέρ, όμως για ακόμα ένα παιχνίδι έμειναν με τα εύσημα αλλά όχι με το ροζ φύλλο αγώνα.
Για την 4η αγωνιστική, οι παίκτες της Μπάμπεργκ επισκέφτηκαν την Βαρκελώνη απέναντι στη λαβωμένη Μπαρτσελόνα του Μπαρτζώκα. Παρόλο που μπορεί κανείς να περίμενε την ψυχολογική και αγωνιστική κατάρρευση της ομάδας από το Μπάμπεργκ λόγω του τρόπου με τον οποίο έχασε το παιχνίδι στη Γερμανία, ο Νίκος Ζήσης και η παρέα του συνέχισαν τις πολύ καλές εμφανίσεις και απείλησαν πραγματικά τον Μπαρτσελόνα με οδυνηρή ήττα. Στο τέλος όμως και πάλι δεν ήταν τυχεροί και δεν μπόρεσαν να πάρουν τη νίκη.
Η ομάδα του Τρινκιέρι παίρνει πάρα πολλά εύσημα για την εικόνα που εμφανίζει. Πολύ καλά δουλεμένη και προετοιμασμένη, έχει ξεκάθαρους ρόλους και στηρίζεται στο Νίκο Ζήση ο οποίος πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις. Παρόλο που δεν τα παρατάει ποτέ και βρίσκει τρόπο να προσαρμόζεται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, στα τελευταία λεπτά δεν έχει την ψυχραιμία και την τύχη ώστε να πάρει σπουδαία αποτελέσματα. Άγνωστο κατά πόσο θα επηρεάσει αυτό την απόδοση της ομάδας στη συνέχεια. Δεν μπορεί να μην σταθεί κανείς στην καταπληκτική ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι οπαδοί της στο Μπάμπεργκ.
Ο Ερυθρός Αστέρας πέτυχε πολύ μεγάλη νίκη μπροστά στο φανατισμένο κοινό του για την 3η αγωνιστική απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Με καλή άμυνα, εξαιρετικούς τους Γκούντουριτς και Ντάγκουμπιτς, σύμμαχο την αστοχία της Μπαρτσελόνα και τον τραυματισμό του Πάου Ρίμπας, οι Σέρβοι διατηρούσαν απόσταση ασφαλείας από τους Ισπανούς, ήταν ψύχραιμοι στην αντεπίθεση της Μπαρτσελόνα στα τελευταία λεπτά και έφτασαν στη νίκη.
Για την 4η αγωνιστική, ο Ερυθρός Αστέρας αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. Ήταν μία από τις ομάδες που έδειξε σημάδια κόπωσης, δεν μπήκε ποτέ στον αγώνα και υποτάχτηκε από τα πρώτα λεπτά στην δυναμικότητα και την ενέργεια των παικτών του Πασκουάλ. Στο τρίτο δεκάλεπτο η χαλάρωση των πρασίνων επέτρεψε στους Σέρβους να μαζέψουν κάπως τη διαφορά.
Η σέρβικη ομάδα έχει εμφανίσει ένα πολύ καλό πρόσωπο, παρουσιάζεται πολύ σκληρή και αντλεί μεγάλη δύναμη από την έδρα της. Στο ΟΑΚΑ εμφανίστηκε αγνώριστη με εμφανή τα σημάδια κόπωσης. Το μικρό ρόστερ ίσως δεν επιτρέψει στους πάντα επικίνδυνους Σέρβους να συνεχίσουν με την ίδια ένταση.
Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας νίκησε για την 3η αγωνιστική στην Τουρκία την Εφές και για την 4η την Ούνιξ στη Μόσχα. Η ομάδα του Ιτούδη εμφανίζεται πάρα πολύ δυνατή κυρίως στην επίθεση αλλά και στην άμυνα, και δεν άφησε περιθώρια σε κανέναν από τους δύο αντιπάλους να αμφισβητήσουν την υπεροχή τους. Οι Ντε Κολό και Τεόντοσιτς κάνουν μαγικά πράγματα στο παρκέ και είναι ασταμάτητοι σε ένα αρμονικό και αχτύπητο ντουέτο. Ο Χάινς ανεβαίνει ενώ οι Χίγκινς, Τζάκσον και Βοροντσέβιτς δίνουν τις απαραίτητες βοήθειες όταν χρειάζεται.
Η Νταρουσάφακα του Ντέιβιντ Μπλατ έκανε το διπλό στην έδρα της Ούνιξ για την 3η αγωνιστική χάρη στην πολύ καλή της άμυνα κυρίως στο β΄ημίχρονο και την εξαιρετική παρουσία του Ουοναμέϊκερ. Μετά το αρχικό μούδιασμα και ένα σερί των Ρώσων, οι παίκτες του Μπλατ ισορρόπησαν το παιχνίδι, κατάφεραν να παίξουν καλή άμυνα παρότι δεν μπόρεσαν να περιορίσουν με κανέναν τρόπο τον Λάνγκφορντ και βγάζοντας πολύ ενέργεια στην επίθεση πήραν την δεύτερη εκτός έδρας νίκη τους.
Για την 4η αγωνιστική η Νταρουσάφακα υποδέχτηκε την Εφές με στόχο να κάνει σεφτέ στις εντός έδρας νίκες. Παρόλο που προηγήθηκε και έδειχνε να ελέγχει τον αγώνα έκανε το λάθος να εφησυχάσει, όταν στο 21ο λεπτό προηγήθηκε με +13. Επέτρεψε την Εφές να ξαναμπεί στο ματς και στο τέλος να κλέψει το παιχνίδι.
Είναι νωρίς να βγάλει κανείς συμπεράσματα για την ομάδα του Μπλάτ που έχει δύο νίκες εκτός έδρας και δύο ήττες εντός. Ο Ουοναμέϊκερ είναι η σταθερά της ομάδας η απόδοση της οποίας όμως εξαρτάται πολύ από τους ασταθείς και λίγο αλλοπρόσαλλους Γουίλμπεκιν και Κλάιμπερν. Στην άμυνα βγάζει πολύ ενέργεια αλλά ακόμα δεν μπορεί να αντιδράσει σε καλά οργανωμένες επιθέσεις με πολλές πάσες και περιστροφές. Αποτελεί πάντως ένα αξιόμαχο και επικίνδυνο σύνολο.
Η Αρμάνι Μιλάνο επισκέφτηκε το ΣΕΦ για την 3η αγωνιστική. Έμεινε πίσω από νωρίς στο σκορ αλλά μπόρεσε να επανακάμψει χάρις στα ποσταρίσματα των Τζεντίλε, τον ασταμάτητο Ραντούλιτσα και τις διεισδύσεις του Σιμόν. Δεν μπόρεσε όμως να λυγίσει τον Ολυμπιακό και μοιραία έχασε το παιχνίδι.
Στο επόμενο παιχνίδι οι παίκτες του Ρέπεσα, είχαν δύσκολη αποστολή καθώς αντιμετώπιζαν εντός έδρας την πληγωμένη από την εντός έδρας ήττας από την Μπασκονία, Ρεάλ Μαδρίτης. Σε ένα ματς που προσέφερε πλούσιο θέαμα η Αρμάνι προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε να ακολουθήσει την Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Χίκμαν ήταν πολύ καλός όμως ο Τζεντίλε υστέρησε και δεν προσέφερε καμία βοήθεια στην ομάδα του. Το κοινό απόλαυσε ένα παιχνίδι υψηλού ρυθμού και σκορ.
Γενικά, η Μιλάνο εμφανίζεται φέτος διαφορετική παρόλο που σε επίπεδο αποτελεσμάτων δεν έχει πετύχει κάτι αξιοσημείωτο. Έχει σαφείς άξονες παιχνιδιού (Χίκμαν, Μάτσβαν, Ραντούλιτσα, Τζεντίλε), διαβάζει καταστάσεις- βλέπε για παράδειγμα ότι στο ΣΕΦ και ενώ ο Ολυμπιακός οδηγούσε το παιχνίδι σε ένα γρήγορο ρυθμό και πίεζε πολύ τους περιφερειακούς της, οι Ιταλοί πήγαν σε ποσταρίσματα- και δείχνει χαρακτήρα τουλάχιστον από την άποψη ότι δεν παρατάει κανένα παιχνίδι και μένει κοντά στη διεκδίκηση της νίκης ακόμα και όταν ο αντίπαλος φαίνεται να είναι ποιοτικά ανώτερος όπως συνέβη με τον Ολυμπιακό και τη Ρεάλ.
Ό,τι και να πει κανείς για την Μπαρτσελόνα αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να έχει νόημα. Η ομάδα του Μπαρτζώκα δέχεται αλλεπάλληλα σοκ από σοβαρούς τραυματισμούς και όπως είναι φυσικό δεν μπορεί να γίνει λόγος για τακτικές, αυτοματισμούς και ρυθμό. Νομίζω ότι όλοι στην Μπαρτσελόνα εύχονται να περάσει γρήγορα αυτή η περίοδος με όσο το δυνατόν λιγότερες βαθμολογικές απώλειες, ελπίζοντας ότι σταδιακά θα επιστρέψουν οι τραυματίες και θα μπορέσει η ομάδα να μπει σε κανονικούς ρυθμούς. Στην Σερβία, την 3η αγωνιστική οι Ισπανοί έπεσαν θύματα του Ερυθρού Αστέρα. Παρόλο που ξεκίνησαν καλά, ο σοβαρός τραυματισμός του Πάου Ρίμπας έκοψε το ρυθμό της ομάδας και εν συνεχεία οι Ολεσόν και Ράις προσπάθησαν με όπλο το μακρινό σουτ να γυρίσουν το παιχνίδι, αλλά δεν τα κατάφεραν. Στην επόμενη αγωνιστική, η Μπαρτσελόνα υποδέχτηκε τη Μπάμπεργκ. Παρόλο που δεν εντυπωσίασε με την απόδοσή της και ενώ όλοι είδαν έντρομοι τον Τόμιτς να πέφτει στο παρκέ και να μην μπορεί να συνεχίσει. Με κορυφαίο τον Περπέρογλου, κομβικό τον Βεζένκοφ στο τέλος και με σημαντική συμβολή από τον Ράις, οι Καταλανοί γλίτωσαν από μια άσχημη ήττα.
Η Φενέρμπαχτσε αρχίζει και ανεβάζει ρυθμούς δείχνοντας τα δόντια της. Με φοβερούς και τρομερούς τους Κώστα Σλούκα και Έκπε Ούντοχ, νίκησε εύκολα εντός έδρας για την 3η αγωνιστική την Ζαλγκίρις που δεν μπόρεσε να προβάλει καμία αντίσταση. Στη συνέχεια, επισκέφτηκε τη συμπολίτισσα Γαλατασαράι σε μια πολύ εχθρική ατμόσφαιρα. Ο Κώστας Σλούκας έκανε μια νέα ακόμα πιο εκπληκτική εμφάνιση μέσα σε λίγες ώρες, και οδήγησε με ασφάλεια την ομάδα του Ζοτς σε μια ακόμα νίκη παρόλο που στο τέλος η Γαλατά πλησίασε στο σκορ και προσπάθησε να κερδίσει το παιχνίδι.
Η ομάδα του Ομπράντοβιτς δείχνει να ανεβάζει σιγά σιγά ρυθμό. Ο Κώστας Σλούκας βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και το ίδιο συμβαίνει και με τους ψηλούς Βέσελι και Ούντο. Ο Ζοτς δεν ακολουθεί πάντα γρήγορο ρυθμό, ζητά από τους παίκτες του υπομονή και κίνηση στην επίθεση με διάβασμα όλων των καταστάσεων. Στην άμυνα η ρακέτα είναι απροσπέλαστη ενώ οι δημιουργοί των αντιπάλων δέχονται πολύ μεγάλη πίεση. Τον πλήγμα με τον Μπογκντάνοβιτς είναι μεγάλο γιατί η απειλή από το αξιόπιστο περιφερειακό σουτ του είναι απαραίτητη στα επιθετικά συστήματα του Ζοτς.
Η Γαλατάσαραϊ παρέμεινε χωρίς νίκη και βρίσκεται στο 0-4. Για την 3η αγωνιστική φιλοξενήθηκε στο Ισραήλ. Παρόλο που οι Τούρκοι ξεκίνησαν πολύ καλύτερα την αναμέτρηση και είχαν το προβάδισμα σε όλο το πρώτο ημίχρονο έχοντας εξαιρετικά ποσοστά στα σουτ τριών πόντων. Στο δεύτερο ημίχρονο οι παίκτες του Ραμί Χαντάρ προσπάθησαν να τρέξουν περισσότερο στην επίθεση και να ανοίξουν το ρυθμό με πρωταγωνιστές τον Σόνι Ουίμς, Ντέβιν Σμιθ και Κόλτον Άιβερσον. Φυσικά ούτε λόγος για άμυνα και από τις δύο ομάδες αλλά ειδικά από τη Μακάμπι.
Την επόμενη -4η- αγωνιστική η Γαλατά υποδέχτηκε την Φενέρ στον έναν από τους δύο τούρκικους εμφυλίους της αγωνιστικής. Όπως είπαμε και πιο πάνω, η ομάδα του Ζοτς με πρωταγωνιστή τον Σλούκα, δεν άφησε πολλά περιθώρια στους γηπεδούχους να διεκδικήσουν τη νίκη.
Γενικά η ομάδα του Αταμάν παρόλο που διαθέτει μερικές πολύ καλές μονάδες δεν εμπνέει μεγάλη εμπιστοσύνη ότι μπορεί να καταφέρει κάτι αξιόλογο, δεν βγάζει ενέργεια και δεν δείχνει στο γήπεδο κάτι οργανωμένο ή αξιοσημείωτο. Ήδη έχει χάσει όλες τις μάχες από τις ομάδες του δικού της βεληνεκούς (Ερ.Αστέρα και Μακάμπι). Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Τούρκοι διαθέτουν απεριόριστο μπάτζετ και αν προβούν εγκαίρως σε διορθωτικές κινήσεις μπορεί να κάνουν ζημιές.
Η Μακκάμπι μετά την αλλαγή του προπονητή της πήρε μεγάλη βαθμολογική ανάσα με δύο νίκες με τις οποίες ρέφαρε τις δύο ήττες με τις οποίες ξεκίνησε τη διοργάνωση. Για την 3η αγωνιστική νίκησε εντός έδρας τη Γαλατά σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησε άσχημα αλλά στη συνέχεια κατάφερε να το ισορροπήσει και τελικά να το κερδίσει σχετικά άνετα με όπλο τον γρήγορο ρυθμό και τις ατομικές εμπνεύσεις των περιφερειακών της.
Για την 4η αγωνιστική ταξίδεψε στο Κάουνας και σε μια συνέχεια του προηγούμενου ματς, με εξαιρετικούς τους Ουίμς, Γκάουντλουκ και Σμιθ πήρε μια άνετη νίκη αφού δεν απειλήθηκε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού.
Ο τρόπος που αγωνίζεται η ομάδα του Ισραήλ είναι εντελώς άναρχος και στηρίζεται αποκλειστικά στις ατομικές ενέργειες και εμπνεύσεις των περιφερειακών της, ο καθένας από τους οποίους δημιουργεί κυρίως για τον εαυτό του και όχι για τους συμπαίκτες του. Η εκτελεστική δεινότητα των Γουίμς και Γκάουντλουκ είναι αρκετή για να της προσφέρει κάποιες νίκες ιδιαίτερα απέναντι σε ομάδες επίσης άναρχες ή πιο αδύναμες. Η άμυνα αντιμετωπίζεται από τους παίκτες της Μακάμπι ως αγγαρεία στην οποία κανείς δεν θέλει να ξοδεύει μεγάλο μέρος της ενέργειάς του.
Ο Ολυμπιακός είναι αυτή τη στιγμή η πιο φορμαρισμένη ομάδα της διοργάνωσης. Νίκησε σχετικά εύκολα την Αρμάνι Μιλάνο στο ΣΕΦ, με πρωταγωνιστή τον εξαιρετικό Σπανούλη και συμπαραστάτη τον Έρικ Γκριν. Οι ερυθρόλευκοι πήραν από την αρχή του παιχνιδιού μια διαφορά ασφαλείας την οποία διατήρησαν με σχετική άνεση παρά τις προσπάθειες των παικτών της Αρμάνι που κρατήθηκαν κοντά στο σκορ. Οι Παπανικολάου και Χάκετ έκαναν πάρα πολύ καλή δουλειά στην άμυνα, βγάζοντας απίστευτη ενέργεια. Αυτό οδήγησε σε πολλά λάθη τους Ιταλούς που έδωσαν εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό. Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός νίκησε σχετικά εύκολα ένα ύπουλο παιχνίδι χωρίς να εντυπωσιάσει με την απόδοσή του, είναι πολύ σημαντικό για την ομάδα του Σφαιρόπουλου. Μοναδικό μελανό σημείο το άδειο ΣΕΦ.
Για την 4η αγωνιστική ο Ολυμπιακός επισκέφτηκε τη φωλιά των Βάσκων σε ένα χορταστικό παιχνίδι με απίστευτο ρυθμό από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό, με πολλές θεαματικές φάσεις και καταπληκτικό θέαμα. Με φοβερά ποσοστά από το τρίποντο, τον Μάντζαρη να έχει 5/8 και τον Σπανούλη σε μια μυθική εμφάνιση με 15 τελικές πάσες και άλλους 15 πόντους, οι ερυθρόλευκοι έμειναν κοντά στο σκορ στην αρχή του παιχνιδιού όταν και η Μπασκόνια είχε το πάνω χέρι και προσπαθούσε να ξεφύγει. Στο τέταρτο δεκάλεπτο συνεχίζοντας την πολύ καλή άμυνα πέρασαν μπροστά και στις κρίσιμες τελευταίες επιθέσεις ήταν πιο εύστοχοι δραπετεύοντας από τη Βιτόρια με ένα πολύ σημαντικό διπλό, το οποίο λίγες ομάδες θα πετύχουν.
Όπως είπα και προηγουμένως αυτή τη στιγμή ο Ολυμπιακός είναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα στη διοργάνωση. Ο Σπανούλης διαβάζει εξαιρετικά την προσαρμογή όλων των αντίπαλων αμυνών πάνω του και πολύ έξυπνα μοιράζει το παιχνίδι δείχνοντας αυτοσυγκράτηση χωρίς να εκβιάζει καμία προσωπική προσπάθεια. Είναι υποδειγματικός ο τρόπος που η ομάδα του Σφαιρόπουλου μετακινεί τη μπάλα από την άμυνα στην επίθεση αλλά και πόσο γρήγορα αλλάζουν πάσες οι παίκτες του και σε σετ επιθέσεις. Όλα όμως ξεκινούν από την άμυνα. Είναι πραγματικά ασφυκτικός ο τρόπος που πιέζουν οι Χάκετ και Παπανικολάου τους αντίπαλους περιφερειακούς, καταστρέφοντας την επίθεση του αντιπάλου και οδηγώντας τον σε πολλά λάθη που δίνουν εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό. Σημειώνω εδώ, σε συνέχεια προηγούμενης παρατήρησης, ότι επιβεβαιώνεται παιχνίδι με παιχνίδι πως ο Σφαιρόπουλος επιλέγει να παίζει άμυνα χωρίς βοήθεια στον αντίπαλο ψηλό. Αυτή η ενέργεια που βγάζει η ομάδα, το γεγονός ότι βρίσκει πολλούς πρωταγωνιστές στο επιθετικό κομμάτι και η ικανότητα του Σφαιρόπουλου να κάνει αλλαγές χωρίς να χαλάει ή να μειώνεται η απόδοση της ομάδας καλύπτουν το αναμφισβήτητο κενό στην θέση 5. Ειδικά η νίκη στην έδρα της Μπασκονία και ο τρόπος με τον οποίο ήρθε, δηλαδή το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός δεν προσπάθησε να συγκρατήσει το ρυθμό ή να χαλάσει το παιχνίδι των Βάσκων αλλά τους νίκησε παίζοντας το παιχνίδι τους, δείχνει ότι οι πειραιώτες μπορούν να παίξουν πολλά στυλ παιχνιδιού και ότι φέτος, σε αντίθεση με πέρυσι, δεν φοβούνται να πάνε τα παιχνίδια σε πολύ γρήγορο ρυθμό.
Στον Παναθηναϊκό ανέτειλε η εποχή του Τσάβι Πασκουάλ, ο οποίος αν μη τι άλλο έδειξε ότι έχει άστρο. Για την 3η αγωνιστική οι πράσινοι ταξίδεψαν στην έδρα της Μπάμπεργκ. Ο Πασκουάλ εμπιστεύτηκε στην αρχή του παιχνιδιού την αμερικάνικη πεντάδα (Σίγκλετον, Γκιστ, Ρίβερς, Φελντέιν και Καλάθης) η οποία έβγαλε πολύ ενέργεια και ξάφνιασε τους Γερμανούς. Το πρώτο ημίχρονο ήταν καταπληκτικό για τον Παναθηναϊκό που εύρισκε εύκολα λύσεις στην επίθεση και έπαιζε πολύ καλή άμυνα. Παρόλα αυτά το σκορ δεν ξέφυγε αφού οι Γερμανοί πέτυχαν αρκετά πολύ δύσκολα σουτ από την περιφέρεια. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Νίκος Ζήσης έδειξε στους συμπαίκτες του τον τρόπο για να διασπάσουν την πράσινη άμυνα και το παιχνίδι έδειχνε να γέρνει προς την μεριά των Γερμανών αφού οι Μπουρούσης και Παππάς δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν ουσιαστικά την ομάδα τους. Τρία λεπτά πριν τη λήξη οι πράσινοι βρέθηκαν στο -10. Έδειξαν όμως χαρακτήρα, δεν τα παράτησαν και με καταπληκτικές ενέργειες στην επίθεση και λυσσασμένη άμυνα έφτασαν στη νίκη χάρη στο σουτ του Νικ Καλάθη ο οποίος πραγματοποίησε επική εμφάνιση και έμεινε μόλις μία ασίστ μακριά από ένα αδιανότητο trible double με 13 πόντους, 11 ριμπάουντ, 9 ασιστ, 3 κλεψίματα και 0 λάθη σε 32:35. Το απίστευτο στατιστικό είναι τα 0 λάθη σε 32 λεπτά και ενώ ήταν ο μόνος χειριστής της ομάδας του και η μπάλα βρισκόταν ή περνούσε από τα χέρια του σε κάθε επίθεση της ομάδας του. Έτσι, η εποχή Πασκουάλ εγκαινιάστηκε με μία δύσκολη νίκη η οποία όμως είναι πολύτιμη και βαθμολογικά αλλά και ψυχολογικά αφού με τον τρόπο που ήρθε τόνωσε το ηθικό της ομάδας και σφυρηλάτησε τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα που θα πρέπει να αποτυπώνουν οι πράσινοι στο παρκέ. Στην έδρα της Μπάμπεργκ εξάλλου, δεν θα περάσει καμία ομάδα εύκολα.
Για την 4η αγωνιστική ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στο ΟΑΚΑ, το οποίο υποδέχτηκε πολύ θερμά τον Πασκουάλ, για να αντιμετωπίσει τον Ερυθρό Αστέρα που μόλις είχε υποτάξει την Μπαρτσελόνα και ήθελε να επαναλάβει το περσυνό του κατόρθωμα όταν και είχε αλώσει την έδρα των πρασίνων. Το παιχνίδι κρίθηκε όμως πολύ νωρίς. Οι παίκτες του τριφυλλιού μπήκαν πολύ δυνατά και με ηγέτη το Νικ Καλάθη πήρε ένα πολύ μεγάλο προβάδισμα το οποίο διατηρούσε με μεγάλη άνεση. Η χαλάρωση των παικτών του Πασκουάλ επέτρεψε τους Σέρβους να μειώσουν στην αρχή της τέταρτης περιόδου αλλά τίποτα παραπάνω. Στα θετικά ότι οι οπαδοί των πρασίνων αποθέωναν τον Καλάθη σε κάθε του ενέργεια και ειδικά στο 2 εύστοχα σουτ τριών πόντων που επιχείρησε αποκαθιστώντας έτσι το δέσιμο κόσμου- αρχηγού που είχε διαταραχθεί.
Είναι πολύ νωρίς για να μιλήσουμε για τον Παναθηναϊκό του Πασκουάλ. Ο νέος προπονητής φαίνεται ότι μάλλον δεν έχει ακόμα θελήσει να επέμβει στον τρόπο παιχνιδιού των πρασίνων απλά έσφιξε το rotation και εμπιστεύτηκε τους παίκτες που είδε ότι είναι έτοιμοι να βγάλουν περισσότερη ενέργεια. Η μεγάλη άνοδος στην απόδοση του Νικ Καλάθη μαζί με την αφύπνιση του Γκιστ, την μαχητικότητα του Ρίβερς και την ανέλπιστη συμβολή του Φελντέιν άλλαξαν την εικόνα για τον Παναθηναϊκό και έφεραν τις δύο νίκης στο πράσινο στρατόπεδο μαζί με την απαραίτητη ηρεμία για να προσαρμοστεί ο νέος προπονητής και να αρχίσει να μαθαίνει την ομάδα του. Είναι ολοφάνερο ωστόσο ότι ο Νικ Καλάθης δεν μπορεί να αγωνίζεται 30+ λεπτά σε κάθε παιχνίδι και πρέπει να βρεθεί παίκτης να τον αποφορτίζει.
Η Ρεάλ Μαδρίτης έπεσε θύμα της Μπασκόνια μέσα στο ίδιο της το σπίτι για την 3η αγωνιστική. Μετά το αρχικό σοκ που κράτησε περίπου όσο το πρώτο ημίχρονο, οι παίκτες του Λάσο με μπροστάρη το Ράντολφ κατάφεραν στο δεύτερο ημίχρονο να αντιδράσουν και να φτάσουν σε απόσταση αναπνοής αλλά δεν ολοκλήρωσαν τελικά την ανατροπή. Στη συνέχεια επισκέφτηκαν το Μιλάνο και έκαναν πασαρέλα απέναντι σε έναν πολύ πιο λάιτ αντίπαλο που δεν τους προβλημάτισε ιδιαίτερα.
Η ομάδα του Λάσο δείχνει πολύ δυνατή στον επιθετικό κομμάτι και ασταμάτητη όταν βρει ρυθμό. Σιγά σιγά μάλιστα βρίσκουν ρυθμό και οι ψηλοί της, οι οποίοι, πλην Αγιόν, δεν είχαν ξεκινήσει δυνατά τις πρώτες αγωνιστικές. Στην άμυνα βέβαια φαίνεται να υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα να διορθώσουν.
Η Ούνικς είναι η μία από τις δύο ομάδες (μαζί με τη Γαλατά) που δεν έχουν γευτεί ακόμα τη χαρά της νίκης στη νέα διοργάνωση. Για την 3η αγωνιστική ηττήθηκε εντός έδρας από την μαχητική Νταρουσάφακα παρόλο που ξεκίνησε το παιχνίδι πολύ δυνατά και έδειχνε να το ελέγχει.
Για την 4η αγωνιστική επισκέφτηκε την συμπατριώτισσα της ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα και παρόλο που εμφανίστηκε αρκετά ανταγωνιστική δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο του αγώνα να απειλήσει σοβαρά την αρμάδα του Ιτούδη.
Η Ούνικς εμφανίζεται αρκετά δυνατή σε όλα τα μέχρι τώρα παιχνίδια και κάποια εξ αυτών τα έχασε στα τελευταία λεπτά. Στηρίζεται αποκλειστικά στον επιθετικό οίστρο του Λάνγκφορντ που μοιάζει σεληνιασμένος και ασταμάτητος. Ωστόσο όλοι οι αντίπαλοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν γίνεται να χάσουν από έναν και μόνο παίκτη, επομένως χωρίς την κατάλληλη βοήθεια, τα εξωπραγματικά επιτεύγματα του Λάνγκφορντ στο σκοράρισμα, δεν έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα. Ο Λατάβιους Γουίλιαμς δεν έχει βρει ρυθμό και μόνο οι Κόλομ και Παραχούτσκι συνεισφέρουν στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας. Η άμυνα είναι αρκετά σφιχτή και δυνατή αλλά είναι ταυτόχρονα δυσκίνητη και δυσκολεύεται να προσαρμοστεί όταν το παιχνίδι μεταφέρεται γρήγορα στη week side. Η απογοήτευση (αν έρθει φυσιολογικά και η 5η ήττα από τη Φενέρ στην Πόλη) μπορεί να επιφέρει ακόμα μεγαλύτερη κάμψη στην απόδοση των Ρώσων. Πρώτος υποψήφιος για την τρίτη απόλυση προπονητή ομάδας της διοργάνωσης νομίζω ότι είναι πλέον αναμφίβολα ο Πασούτιν.
Τέλος, η Ζαλγκίρις, συνεχίζει να κερδίζει τη συμπάθεια όλων των φιλάθλων και των αντιπάλων. Κατεβαίνει στο γήπεδο για να παίξει το μπάσκετ που ξέρει και να κοντράρει όσο μπορεί τους αντιπάλους της. Για την 3η αγωνιστική, ο Σάρας επισκέφτηκε τον μέντορά του Ζοτς στην Πόλη. Φυσικά οι Λιθουανοί δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στις ορέξεις του Κώστα Σλούκα και των υπολοίπων συμπαικτών και αρκέστηκαν να αποσπάσουν κολακευτικά σχόλια για την προσπάθειά τους.
Στον επόμενο αγώνα, η Ζαλγκίρις υποδέχθηκε στο Κάουνας τη Μακκάμπι, όμως εκτός από την εκκίνηση του αγώνα δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη δυναμική των Ισραηλινών και μοιραία ηττήθηκε εύκολα.
Το μόνο που μπορεί κανείς να σχολιάσει για τη Ζαλγκίρις είναι το γεγονός ότι είναι αισθητά η πιο αδύναμη ποιοτικά ομάδα της διοργάνωσης όμως η πολύ καλή δουλειά του Γιασικεβίτσιους στην προετοιμασία των αγώνων, το ξεκάθαρο πλάνο που αποτυπώνεται στο παρκέ μαζί με τους ξεκάθαρο μοίρασμα των ρόλων, την κάνουν να φαίνεται πολύ πιο ομάδα από άλλες. Είναι σαφές ότι το πλάνο των Λιθουανών για φέτος είναι απλώς μια αξιοπρεπής και ανταγωνιστική παρουσία με στόχο να αναδειχθούν παίκτες και να γίνει η απαραίτητη προεργασία για του χρόνου.
Την επόμενη αγωνιστική έρχονται μεγάλες μάχες όπως το Ολυμπιακός- ΤΣΣΚΑ στο ΣΕΦ και πολύ ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις όπως το Μακκάμπι- Μπαρτσελόνα, το Εφές- Παναθηναϊκός και το Μπάμπεργκ- Μιλάνο.
Ομολογώ πάντως, ότι ήδη ανυπομονώ για την επόμενη διπλή αγωνιστική.
Τα σχόλια είναι κλειστά.